I FZ 11/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.S., M.W.[...]s.c. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Po 77/20 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.S., M.W.[...]s.c. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od maja 2014 r. do maja 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Po 77/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił M. s.c. M.S., M.W. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 10 grudnia 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od maja 2014 r. do maja 2015 r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że oceniając wniosek strony, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, a także danych zawartych w dokumentach obrazujących sytuację finansową strony, doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Spółka nie wykazała bowiem nieodwracalności skutków wykonania zaskarżonej decyzji, ani groźby powstania znacznej szkody w następstwie wykonania aktu. Spółka w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o zmianę orzeczenia, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sądowi pierwszej instancji zarzucono przy tym naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") poprzez błędną interpretację stanu faktycznego, co skutkowało uznaniem przez Sąd, że w niniejszej sprawie nie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co wiązało się ze stwierdzeniem, że brak było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie, przyjmuje się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest podanie przez stronę we wniosku okoliczności wskazujących na związane z wykonaniem skarżonego aktu lub czynności niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. To bowiem w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w jej interesie leży poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami. Uprawdopodobnienie okoliczności wskazanych we wniosku nie oznacza bowiem gołosłownego stwierdzenia przez podmiot powołujący się na te okoliczności, że one zachodzą (por. np. postanowienie NSA z 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 998/14, z 13 listopada 2014 r., sygn. akt II FZ 1504/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Rozpatrując zażalenie złożone w niniejszej sprawie w świetle powyższych uwag Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że trafnie Sąd pierwszej instancji uznał, iż spółka w złożonym wniosku nie uprawdopodobniła, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem opisanej na wstępie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu w przedmiocie podatku od towarów i usług. Zgodzić się należy z Sądem pierwszej instancji, że kwota zobowiązania jest bez wątpienia znaczna. Jak wynika z dokumentów złożonych do wniosku o przyznanie prawa pomocy spółka nie posiada żadnego majątku, nie uzyskuje żadnych przychodów, ma coraz większe problemy z regulowaniem swoich zobowiązań, nie ma środków do prowadzenia działalności gospodarczej i nie zatrudnia pracowników. Jest zadłużona na kwotę 149.242,58 zł, posiada 287 euro, środki trwale wynoszą 0 zł, strata za ostatni rok obrotowy wynosi 14.275,34 zł. Spółka ma zadłużenie z tytułu udzielonego kredytu w wysokości ok. 151.000 zł, a bank podjął kroki w celu wyegzekwowania od spółki ww. zaległości. Jak wynika z załączonych odpisów dokumentów i złożonych oświadczeń wspólnicy spółki cywilnej prowadzą swoje własne firmy. Nie zatrudniają pracowników i nie mają środków trwałych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka nie wykazała nieodwracalności skutków wykonania zaskarżonej decyzji, ani groźby powstania znacznej szkody w następstwie wykonania aktu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie akt niniejszej sprawy (także akt z postępowania w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy) za trafną uznaje ocenę Sądu pierwszej instancji co do tego, że z wniosku nie wynika, że rzeczywiście efektem wykonania kwestionowanej decyzji podatkowej może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku o wstrzymanie wykonania spółka wskazała na możliwość ogłoszenia upadłości i wyzbycie się resztek składników majątkowych choć we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazano, że wartość środków trwałych wynosi 0 zł. Słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, że skutki w postaci złej sytuacji finansowej, straty, braki przychodów i środków do prowadzenia działalności, problemy z regulowaniem zobowiązań w rzeczywistości już wystąpiły i to bez wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można zatem jednoznacznie przyjąć, że jej wykonanie spowoduje dla spółki tak daleko idące skutki jak zagrożenie jej funkcjonowania jako podmiotu gospodarczego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzając brak podstaw do uwzględnienia zażalenia, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.