I FZ 265/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Janusz Zubrzycki (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 25 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Op 123/17 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi P. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 20 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2012 r. do marca 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zarządzeniem z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie I SA/Op 123/17 wezwał P. O. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 20 grudnia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2010 r. do marca 2013 r. w kwocie 100.000 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Strona zaskarżyła opisane wyżej zarządzenie, jako wydane przedwcześnie z uwagi na złożony przez Stronę wniosek o zmianę postanowienia WSA w Opolu w zakresie odmowy przyznania jej prawa pomocy i jako naruszające prawo Strony do sądu. Skarżący wniósł przy tym o wstrzymanie wykonania kwestionowanego zarządzenia w trybie art. 196 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu, gdyż zaskarżone zarządzenie odpowiada przepisom prawa. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że z zaskarżonej przez Stronę w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu wynika, że organy podatkowe zakwestionowały w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2010 r. do marca 2013 r. prawo Strony do odliczenia podatku naliczonego w kwocie 19.601.716,51 zł oraz stwierdziły zaniżenie przez tę Stronę podatku należnego o kwotę 15.830.174,54 zł, co łącznie daje wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 35.431.891,05 zł. W myśl art. 231 P.p.s.a. w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się stosunkowy wpis sądowy. Zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi ponad 100.000 zł pobiera się wpis stosunkowy w wysokości 1 % tejże wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że w zaskarżonym zarządzeniu w sposób prawidłowy określona została kwota wpisu sądowego należnego od skargi na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji. Na marginesie jedynie - w nawiązaniu do wniosku Skarżącego w zakresie wstrzymania wykonania kwestionowanego zarządzenia na podstawie art. 196 P.p.s.a. - Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (zmianę orzeczenia w zakresie prawa pomocy) w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zwalnia Stronę od obowiązku zapłaty przedmiotowej należności (por. postanowienia NSA z dnia 26 kwietnia 2005 r., w sprawie II FZ 125/05; z dnia 18 czerwca 2009 r., w sprawie I FZ 159/09; z dnia 13 marca 2017 r., w sprawie I FZ 34/17 - publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadmienić przy tym trzeba, że ewentualne negatywne dla Strony prawomocne rozstrzygnięcie podjęte w zakresie prawa pomocy skutkować będzie koniecznością ponownego wezwania jej do uiszczenia należnej opłaty sądowej. W tej sytuacji za bezprzedmiotowy należy zatem uznać wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania kwestionowanego zarządzenia.