I FZ 94/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Q. sp. z o.o. z siedzibą w G. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 1438/22 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Q. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 31 sierpnia 2022 r. znak: 2401-IOV4.4103.376.2021/JM-M w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe 2016 r. postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.

Skargą z 11 października 2022 r. Q. sp. z o.o. z siedzibą w G. (powoływanej dalej jako: skarżąca spółka) zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 31 sierpnia 2022 r. i wniosła o jej uchylenie w całości. W skardze skarżąca spółka określiła wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 1.243.564 zł. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy określał wartość przedmiotu sporu na kwotę 4.487.714 zł. Zarządzeniem z 14 listopada 2022 r. wezwano skarżącą spółkę do ustosunkowania się do wartości przedmiotu zaskarżenia podanej w odpowiedzi na skargę przez organ odwoławczy w terminie 7 dni pod rygorem podjęcia czynności określonych w art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, powoływanej dalej jako ,,P.p.s.a."). W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżąca spółka wyjaśniła, że wartość ta została prawidłowo określona, gdyż odpowiadała ona kwocie podatku do zapłaty. Zarządzeniem z 29 grudnia 2022 r. przewodniczący wydziału przyjął kwotę 4.487.714 zł jako wartość przedmiotu zaskarżenia. W związku z tym wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 44.878 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie skarżąca spółka wniosła zażalenie, w którym wyraziła swoje poglądy dotyczące wartości przedmiotu zaskarżenia. Zdaniem skarżącej spółki kwota wpisu powinna być określona w wysokości 12.435,64 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuję na uwzględnienie. W sprawie nie jest sporne, że należny od skargi wpis powinien być wpisem stosunkowym, gdyż decyzja skarżona przez skarżącą spółkę ma charakter decyzji wymiarowej obejmującej konkretną należność pieniężną. Sporna natomiast jest wysokość wartości przedmiotu zaskarżenia, od tej należności pieniężnej zależna (por. art. 231 w zw. z art. 216 P.p.s.a.). Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia zażalenia ma uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 stycznia 2008 r., I FPS 7/07 (ONSAiWSA z 2008 r. Nr 2, poz. 24), gdzie wskazano, że w świetle przepisów art. 231 w zw. z art. 215 i 216 P.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze (por. też np. postanowienie NSA z: 22 maja 2013 r., I FZ 177/13; 19 grudnia 2011 r., I FZ 493/11). W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 31 sierpnia 2022 r. utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji 29 października 2021 r., w której określono wysokość zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za: I kwartał 2016 r. w wysokości 1.022.720 zł, za II kwartał 2016 r. w wysokości 841.377 zł oraz kwotę nadwyżki podatku należnego nad należnym w podatku od towarów i usług za III kwartał 2016 r. do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości 133.349 zł i kwotę nadwyżki podatku należnego nad należnym w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2016 r. do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości 55.501 zł. Na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 931 ze zm., powoływanej dalej jako: ,,ustawa o VAT") określono również podatek do zapłaty w wysokości podatku należnego za: czerwiec 2016 r. w wysokości 228.160 zł wynikający z wystawionej faktury VAT z [...] czerwca 2016 r. oraz lipiec 2016 r. w wysokości 1.015.404 zł wynikający z wystawionej faktury VAT z [...] lipca 2016 r. Zarządzeniem z 29 grudnia 2022 r. przewodniczący wydziału określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 4.487.714 zł. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nieprawidłowo przyjęto wskazaną kwotę jako wartość przedmiotu zaskarżenia. Jak wynika z akt skarżąca spółka wniosła o uchylenie decyzji w całości, w której ustalono następujące wysokości: 1.022.720 zł, 841.377 zł (za I i II kwartał 2016 r.), a także kwoty podatku należnego do zapłaty z tytułu niezasadnie wystawionych faktur: 228.160 zł i 1.015.404 zł (za czerwiec i lipiec 2016 r.). Suma tych kwot wynosi 3.107.661 zł, Do obliczenia kwoty należności wynikającej z zaskarżonej decyzji nie powinny być przyjmowane ww. kwoty nadwyżek podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres, określone w zaskarżonej decyzji za III i IV kwartał 2016 r., gdyż kwoty te wynikają ze zmniejszenia w zaskarżonej decyzji kwoty podatku naliczonego do przeniesienia następny okres za kwartały I i II, co skutkowało też wymiarem ww. kwot zobowiązań podatkowych za te kwartały, które to zobowiązania stanowią należność pieniężną do zapłaty. W tej sytuacji należy uznać, że dokonane przez organ korekty podatku naliczonego powodujące wymiar w zaskarżonej decyzji kwot nadwyżek podatku za III i IV kwartał, w wysokości innej niż zadeklarowana przez podatnika, zostały już wcześniej ,,rozliczone" przy wymiarze zobowiązań podatkowych za I i II kwartał (zob. postanowienie NSA z 19 grudnia 2011, sygn. akt I FZ 493/11, publ. CBOSA). Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że w rozpoznanej sprawie kwota 3.107.661 zł stanowi należność, o której mowa w art. 216 P.p.s.a. i kwota ta powinna zostać przyjęta jako wartość przedmiotu zaskarżenia. W tym stanie rzeczy należało uznać, że sąd pierwszej instancji nieprawidłowo ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia, a w konsekwencji powyższego niewłaściwie określono kwotę wpisu od skargi. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 198 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. Sędzia NSA Sylwester Golec .........................