I OZ 140/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.Z. i P.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2026 r., sygn. akt II SAB/Wr 777/25 o odrzuceniu zażalenia G.Z. i P.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 777/25 w sprawie ze skargi G.Z. i P.Z. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 stycznia 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 7/25 postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 7 sierpnia 2025 r. sygn. akt II SAB/Wr 777/25 oddalił wniosek G.Z. i P.Z. (dalej "skarżący") o wyłączenie od udziału w sprawie sędziów i asesorów sądowych orzekających w Wydziale II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Odpis powyższego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżących 28 sierpnia 2025 r. Pismem z 14 września 2025 r. skarżący wnieśli zażalenie na ww. postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 15 września 2025 r. wyznaczono wpis sądowy od zażalenia w kwocie 100 zł. W wykonaniu zarządzenia wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia ww. wpisu od zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone w dniu 13 października 2025 r. (dowód: k. 52 akt). Pismem z dnia 19 października 2025 r. skarżący zakwestionowali ww. wezwanie. Pismo to zakwalifikowano jako zażalenie i przekazano do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z 9 grudnia 2025 r. sygn. akt I OZ 744/25 odrzucił ten środek odwoławczy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 16 grudnia 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia z 15 września 2025 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 5 stycznia 2026 r. (dowód: k. 79 akt). Pismem z dnia 9 stycznia 2026 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, że nie rozumie wezwania, zarzucając, że wezwanie nie zawiera podstawy prawnej. Jak wynika z akt sprawy wpisu sądowego od zażalenia nie uiszczono. Postanowieniem z 28 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie skarżących na postanowienie tego Sądu z 7 sierpnia 2025 r., powołując się na treść art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a., gdy brak fiskalny dotyczy zażalenia, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. W niniejszej sprawie, skarżący wnosząc zażalenie na postanowienie z 7 sierpnia 2025 r., nie uiścili od niego wpisu. Postępowanie dotyczące wpisu od powyższego zażalenia zostało zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 grudnia 2025 r., sygn. akt I OZ 744/25, którym odrzucono zażalenie skarżących. Wpis od powyższego zażalenia nie został uiszczony. W związku z powyższym, Sąd I instancji, wobec dostrzeżonych braków fiskalnych złożonego zażalenia, w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił je zaskarżonym postanowieniem z 7 sierpnia 2025 r. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.