I SA/Gl 436/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K., M.B. na decyzję Wójta Gminy K. z dnia 24 stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2022 r. postanawia: odrzucić skargę.

Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Wójt Gminy K. ustalił A. K. wysokość podatku od nieruchomości na 2022 r. w kwocie 254 zł. Na powyższą decyzję A. K. i M. B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, jakie służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 kwietnia 2022 r. wezwano skarżących do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki polecone zawierające wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi zostały doręczone skarżącym w dniu 6 maja 2022 r. Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "ppsa") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Z treści skargi wynika, że jej przedmiotem jest decyzja organu I instancji, bowiem wyraźnie w niej wskazano nazwę organu, którego rozstrzygnięcie jest kwestionowane, jak i numer oraz datę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wobec powyższego wyjaśnić należy, że na decyzję organu I instancji przysługiwało stronie – zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.) – odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie, nie zaś skarga do sądu administracyjnego. Zaznaczyć przy tym należy, że o sposobie, terminie i trybie wniesienia odwołania strona została prawidłowo pouczona w treści zaskarżonej decyzji organu I instancji. W konsekwencji skarga wniesiona na decyzję pierwszoinstancyjną musi być uznana za niedopuszczalną, a taką skargę należy odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Niezależnie od powyższego wskazać przyjdzie, że skarżący nie zastosowali się w zakreślonym terminie do wezwania o uzupełnienie braku formalnego skargi i nie podali numeru PESEL. Termin wyznaczony wezwaniami do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął skarżącym bezskutecznie w dniu 13 maja 2022 r. Reasumując, skarga jest niedopuszczalna, a taką skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Ponadto dotknięta jest brakiem formalnym w postaci braku podania numeru PESEL.