I SA/Ke 243/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 1 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z dnia 27 marca 2024 r. nr 342/24 w przedmiocie zwrotu kwoty dofinansowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

S. Z. 10 czerwca 2024 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z 27 marca 2024 r. nr 342/24 w przedmiocie zwrotu kwoty dofinansowania. W skardze tej zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 25 czerwca 2024 r. cofnęła skargę. Zarządzeniem z 24 lipca 2024 r. I SPP/Ke 51/24 starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania. Zarządzeniem z 21 sierpnia 2024 r. sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 766 zł. Wezwanie to doręczono skarżącej 11 września 2024 r. Skarżąca nie uiściła wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa, oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. Z treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej p.p.s.a., wynika, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Brak uiszczenia wpisu przy wniesieniu pisma skutkuje, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej do dokonania wpisu w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie wpis od skargi nie został uiszczony. Wprawdzie skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie jej od obowiązku uiszczania wpisu, jednakże wskazanym wyżej zarządzeniem starszy referendarz sądowy pozostawił ten wniosek bez rozpoznania. W związku z powyższym, skoro skarżąca nie uiściła wpisu, a i nie została z tego obowiązku zwolniona, skargę należało odrzucić. Ze względu na wniosek strony o cofnięcie skargi, na marginesie sprawy należy nadmienić, że merytoryczne rozpatrzenie takiego wniosku jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. może mieć miejsce tylko w przypadku, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi nie mogło mieć miejsca w niniejszej sprawie, ponieważ skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. Z podniesionych względów należało na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.