I SA/Wa 142/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: sędzia WSA Magdalena Durzyńska sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) sędzia WSA Bożena Marciniak Protokolant referent stażysta Zofia Holona po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia 5 grudnia 2024 r. nr SKO/I/I/1083/2024 w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie.

Pismem z 11 grudnia 2024 r. A. M. (zw. dalej: "skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie (zw. dalej "organem") z 5 grudnia 2024 r. nr SKO/I/I/1083/2024 w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie ww. skargi w całości. Pismem z 25 lipca 2025 r. (data stempla pocztowego) skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, dokonane cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec braku okoliczności, które mogłyby uzasadniać uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd umorzył postępowanie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ppsa.