II OSK 728/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skarg kasacyjnych K. P., D. K., D.K.1 i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2454/24 o odrzuceniu skargi K. P. w sprawie ze skarg K.P., D. K. i D. K.1 na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r. nr 840/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargi kasacyjne.

K. P., D. K. i D. K.1 (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r., nr 840/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Postanowieniem z dnia 10 lutego 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2454/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), odrzucił skargę K. P. na ww. decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z uwagi na brak interesu prawnego do złożenia skargi w niniejszej sprawie (art. 50 § 1 P.p.s.a.). Wyjaśnił, że zaskarżona decyzja dotyczy oceny dopuszczalności odwołania D. K. i D.K.1 wniesionego od decyzji PINB dla m.st. Warszawy z dnia 18 stycznia 2024 r., nr IIWT/49/2024, a zatem nie ma bezpośredniego wpływu na sferę prawną K. P. Wspólnym i sporządzonym osobiście pismem troje skarżących oraz R. P. wnieśli skargi kasacyjne na postanowienie z dnia 10 lutego 2025 r. o odrzuceniu skargi K. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pisma skarżących i R. P., nazwane skargami kasacyjnymi, podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne. Przepis art. 175 § 1 P.p.s.a. jednoznacznie określa, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, wskazując jednocześnie, że w art. 175 § 2-3 P.p.s.a. został określony katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 P.p.s.a. obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i skutkuje na podstawie art. 178 P.p.s.a. odrzuceniem skargi kasacyjnej (por. postanowienia NSA z: 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04; 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11; 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 776/13; M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, komentarz do art. 175, LEX/el). W tej sprawie, mimo prawidłowego pouczenia przesłanego wraz z odpisem postanowienia z dnia 10 lutego 2025 r., K. P. wniosła skargę kasacyjną sporządzoną i podpisaną przez nią osobiście oraz nie wykazała, że należy do grupy osób uprawnionych do sporządzenia tego środka odwoławczego. W konsekwencji należy przyjąć, że nie został w omawianym przypadku spełniony wymóg określony w art. 175 P.p.s.a., co uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej wywiedzionej przez K. P. Także skargi kasacyjne wniesione przez D. K., D. K.1 i R. P. należy odrzucić jako niedopuszczalne. W art. 178 P.p.s.a. przewidziano odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy środek odwoławczy wniesiony zostanie przez osobę niebędącą adresatem orzeczenia, ponieważ skutki procesowe dotyczą wyłącznie jego adresata - w tym przypadku wyłącznie K. P. Niezależnie od tego trzeba wskazać, że skargi kasacyjne wniesione przez D. K., D. K.1 i R. P. nie zostały sporządzone i podpisane przez jedną z osób wymienioną w art. 175 P.p.s.a. i podlegają odrzuceniu również z tego powodu, że zostały sporządzone samodzielnie przez stronę. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.