II OZ 1104/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 maja 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 790/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej K. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 lutego 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 790/24 w sprawie ze skargi K. z siedzibą w W. na czynność Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Gdańsku z dnia 16 maja 2024 r. nr WK.5180.33.4.2024.WF w przedmiocie odmowy zmiany zaleceń pokontrolnych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 5 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 790/24 oddalił skargę K. z siedzibą w W. (dalej: "skarżący") na czynność Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Gdańsku z dnia 16 maja 2024 r., nr WK.5180.33.4. 2024.WF w przedmiocie odmowy zmiany zaleceń pokontrolnych. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Zarządzeniami z 17 kwietnia 2025 r. Przewodnicząca Wydziału II wezwała pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, w obu przypadkach w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (k. 99). Przedmiotowe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 22 kwietnia 2025 r. (potwierdzenie odbioru, k. 102), zatem termin do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej upłynął 29 kwietnia 2025 r. (wtorek). W zakreślonym przez sąd terminie skarżący uiścił wpis od skargi kasacyjnej; nie złożył jednak wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 790/24 odrzucił skargę kasacyjną, jednocześnie orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a.") skarga kasacyjna, poza wymaganiami określonymi w § 1, powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Zatem pełnomocnik skarżącego wezwany został do uzupełnienia braku przez złożenie takiego wniosku bądź oświadczenia. Skoro pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi kasacyjnej we wskazanym zakresie, skutkowało to odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł w imieniu skarżącego pełnomocnik zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie: 1) art. 178 P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że istnieje podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej, podczas gdy oświadczenie o rozpoznaniu skargi złożone w wyznaczonym terminie nie stanowi elementu niezbędnego do rozpoznania skargi kasacyjnej; 2) art. 178 P.p.s.a. poprzez uznanie, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna ze względu na niezłożenie oświadczenia o rozpoznaniu skargi kasacyjnej, podczas gdy oświadczenie o rozpoznaniu skargi na rozprawie nie powinno stanowić przeszkody w rozpoznaniu skargi kasacyjnej, bowiem sąd może z urzędu rozpoznać skargę kasacyjną na rozprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga kasacyjna, jako sformalizowany środek kontroli instancyjnej, sporządzany przez profesjonalnego pełnomocnika, winna czynić zadość wszystkim wymaganiom ogólnym przewidzianym dla pisma procesowego, jak również zawierać elementy treściowe wyszczególnione w art. 176 § 1 i 2 P.p.s.a., a w tym wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W rozpoznawanej sprawie skarżący w skardze kasacyjnej nie zawarł wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie, nie złożył też oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Stanowi to brak formalny podlegający - tak jak każdy inny taki brak - uzupełnieniu w postępowaniu uregulowanym w art. 177a P.p.s.a., zaś w przypadku jego nieuzupełnienia - stanowi przyczynę do odrzucenia skargi kasacyjnej przez wojewódzki sąd administracyjny na etapie postępowania międzyinstancyjnego, stosownie do art. 178 P.p.s.a. Należy wskazać, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego prawidłowo. Sam pełnomocnik tego faktu nie kwestionuje, a wskazuje jedynie, że skutkiem nieuzupełnienia takiego braku nie może być odrzucenie skargi kasacyjnej. Z tak przedstawionym stanowiskiem nie sposób się zgodzić z uwagi na treść art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej dotyczy wymogów wymienionych w art. 46 i 47 P.p.s.a., braków konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, o których mowa w art. 176 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a. oraz wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy (zob. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, uwagi do art. 178). Wbrew więc twierdzeniom zażalenia niezawarcie w skardze kasacyjnej wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy stanowi brak formalny. Bez znaczenia jest prezentowany przez autora zażalenia pogląd, że pomimo braku wniosku lub oświadczenia można sprawie nadać dalszy bieg, w tym rozpoznać skargę kasacyjną. W konsekwencji, wobec nieuzupełnienia braku formalnego w terminie, zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę kasacyjną. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.