II OZ 553/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 3 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 lipca 2022 r., sygn. akt II SA/Go 74/22 o odrzuceniu skargi kasacyjnej R. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Go 74/22 w sprawie ze skargi I. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 5 listopada 2021 r., nr Nr SKO-5782/206-L/21 w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia 13 lipca 2022 r., sygn. akt II SA/Go 74/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim (dalej: WSA) odrzucił skargę kasacyjną R. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Go 74/22 w sprawie ze skargi I. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 5 listopada 2021 r., nr Nr SKO-5782/206-L/21 w przedmiocie umorzenia postępowania. Sąd stwierdził, że skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie spełniała wymogów z art. 176 § 2 P.p.s.a. (nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy) i pomimo wezwania wystosowanego przez Przewodniczącego Wydziału do pełnomocnika w celu uzupełniania stwierdzonego braku zgodnie z art. 177a P.p.s.a., nie została uzupełniona w tym zakresie. Sąd uznał, że brak zawarcia w skardze kasacyjnej wymaganego przepisem wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy jest brakiem formalnym skargi podlegającym uzupełnieniu. Sąd zauważył, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 czerwca 2022 r. Jednak jak wynikało z akt sprawy pomimo odebrania ww. przesyłki pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej, tj. nie złożył wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 178 P.p.s.a. odrzucił wniesiona skargę kasacyjną bowiem braków jej strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik skarżącego kasacyjnie, wnosząc o jego uchylenie i nadanie biegu skardze kasacyjnej. Pełnomocnik domaga się wydania części przesyłki nr (00)259007731373440692 nadanej w Urzędzie Pocztowym w Słubicach dnia 4 lipca 2022 r., doręczonej do WSA w Gorzowie Wielkopolskim dnia 6 lipca 2022 r. do sprawy o sygn. akt II SA/Go 71/22 będącej odpowiedzią na wezwanie z dnia 24 czerwca 2022 r. doręczone 28 czerwca 2022 r., bowiem odpowiedź na wezwanie Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Go 71/22 została nadana przesyłką nr (00)25900773137303579 nadaną w Urzędzie pocztowym w Słubicach 24 czerwca 2022 r. Przesyłka została omyłkowo oznaczona sygn. akt II SA/Go 71/22 zamiast sygn. akt II SA/Go 74/22. Pełnomocnik podnosi, że w sprawie niewątpliwe jest, że skarżący uczynił zadość wezwaniu Sądu z 24 czerwca 2022 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi i braki te uzupełnił. W celu ostatecznego wyjaśnienia sprawy, uznania uzupełnienia skargi kasacyjnej za wykonane w terminie i uchylenia zaskarżonego postanowienia przedkłada ponownie dokumenty - oświadczenie o zrzeczeniu się rozpoznania sprawy ze skargi kasacyjnej na rozprawie, w myśl art. 176 § 2 P.p.s.a. wraz z 9 odpisami. Jednocześnie pełnomocnik zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej na podstawie art. 86 P.p.s.a. Pełnomocnik wskazał, że skarżący wysyłając odpowiedź na wezwanie jedynie nie wskazał prawidłowej sygnatury, a nie zaniechał wykonania zarządzenia sądu. Wobec wątpliwości jaka powstała czy skarżący dwa razy udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu do sprawy o sygn. akt II SA/Go 71/22 czy udzielił drugim pismem odpowiedzi na wezwanie w sprawie o sygn. akt II SA/Go 74/22 możliwe było wykazanie, że odpowiedź na wezwanie do sprawy o sygn. akt II SA/Go 71/22 była wysłana już w dniu 24 czerwca 2022 r. a więc przed doręczeniem w dniu 28 czerwca wezwania w sprawie o sygn. akt II SA/Go 74/22. Na potwierdzenie uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przesyłką nr (00)259007731373440692 nadaną w Urzędzie Pocztowym w Słubicach dnia 4 lipca 2022 r., doręczoną do WSA w Gorzowie Wielkopolskim dnia 6 lipca 2022 r. załączono do zażalenia potwierdzenie nadania ww. przesyłki i raport jej doręczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 176 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Jak stanowi § 2 ww. artykułu poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Niewątpliwie skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie spełniała wymogu z art. 176 § 2 P.p.s.a. bowiem brak w niej było wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Zatem Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 20 czerwca 2022 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia tegoż braku formalnego, zastrzegając 7 dniowy termin i rygor odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. Przedmiotowe wezwanie jak wynika z akt sprawy zostało odebrane 28 czerwca 2022 r. (zpo k - 162 akt). W przewidzianym do tego terminie tj. do 5 lipca 2022 r. brak ten nie został uzupełniony bowiem nie odnotowano takiego wniosku w tej sprawie o sygn. akt II SA/Go 74/22. Wobec tego Sąd odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 P.p.s.a. Gdyby poprzestać na stanie faktycznym wynikającym z czynności procesowych uwidocznionych w aktach tej sprawy należałoby uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji za uzasadnione. Jednak w zażaleniu pełnomocnik przedstawia argumenty, które podważają ustalenia Sądu I instancji. W Sądzie tym, w tym samym czasie prowadzone było jeszcze jedno postępowanie o sygn. akt II SA/Go 71/22, w którym ten sam skarżący jest uczestnikiem postępowania, reprezentowanym przez tego samego pełnomocnika. Podobnie jak w rozpatrywanej sprawie skarga kasacyjna miał brak formalny z art. 176 § 2 P.p.s.a. i pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braku w tym zakresie. Jak wynika z akt tamtej sprawy, które obecnie znajdują się w NSA zarejestrowane pod sygn. akt II OSK 1670/22, pełnomocnik odebrał wezwanie Sądu z 21 czerwca 2022 r. w dniu 22 czerwca 2022 r. (zpo. k. 144 akt II SA/Go 71/22) i uzupełnił brak formalny skargi kasacyjnej pismem z dnia 23 czerwca 2022 r. (k. 143 akt, przesyłka nadana 24 czerwca 2022 r. nr (00) 259007731373903579). W aktach tej sprawy na k. 160 znajduje się kolejne oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy w sprawie II SA/Go 71/22, jednak z daty 4 lipca 2022 r., nadane przesyłką o nr (00)2590077313440692 (k. 163 akt), które ma stanowić odpowiedź na wezwanie z dnia 24 czerwca 2022 r. (doręczone 28 czerwca 2022 r.) i dotyczy decyzji SKO-5784/208-L/21 o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Z powyższego wynika, że pełnomocnik skarżącego jednak odpowiedział na wezwanie Sądu wystosowane do niego w rozpatrywanej obecnie sprawie bowiem wskazał na wezwanie z 24 czerwca 2022 r. doręczone 28 czerwca 2022 r. i nadał oświadczenie 4 lipca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że oczywiście w treści tego pisma oraz na kopercie została wskazana błędna sygnatura akt sprawy II SA/Go 71/22 zamiast II SA/Go 74/22 i podano numer decyzji dotyczący sprawy II SA/Go 71/22 jednak wyraźnie wskazano datę wezwania Sądu, którego oświadczenie z 4 lipca 2022 r. ma dotyczyć i kiedy wezwanie to odebrano. W tym stanie faktycznym, mając na uwadze powagę prawa do sądu i potrzebę zapewnienia go stronie, NSA uznał za zasadne przyjąć, że pełnomocnik dopełnił obowiązku złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy w sprawie II SA/Go 74/22. Treść oświadczenia złożonego 4 lipca 2022 r. (k. 160 akt II SA/Go 71/22) może sprawiać wątpliwości przy kwalifikowaniu go do konkretnej sprawy bowiem nieprawidłowo wskazano sygnaturę sprawy i numer zaskarżonej decyzji ale jednak wskazując wprost datę wezwania, którego dotyczy, pozwala jednoznacznie odróżnić je od wezwania w sprawie II SA/Go 71/22, które miało miejsce 20 czerwca 2022 r. Nie jest możliwe by pełnomocnik odpowiadał kolejny raz na wezwanie dotyczące sprawy II SA/Go 71/22 bowiem wezwanie w tej sprawie jest datowane na 21 czerwca 2022 r. doręczone 22 czerwca 2022 r. (k. 140, k.141 akt II SA/Go 71/22), a odpowiedź na nie przesłał 23 czerwca 2022 r. pocztą 24 czerwca 2022 r. przesyłką nr (00)259007731373903579 (k. 144 akt II SA/Go 71/22). Zaznaczyć należy, że gdyby podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie było ustalenie czy pełnomocnik ponosi winę za uchybienie czynności jak przy orzekaniu o przywróceniu terminu, to należałoby uznać, że uchybienie zaistniałe w sprawie niewątpliwie wynikało z winy pełnomocnika w niedochowaniu należytej staranności przy sporządzaniu pism procesowych. Jednak w niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie miało to, czy pełnomocnik w terminie do tego przewidzianym odpowiedział na wezwanie sądu. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności odpowiedź jest pozytywna a zatem NSA uchylił zaskarżone postanowienie. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji po przekazaniu mu akt sprawy powinien sporządzić kopię oświadczenia pełnomocnika skarżącego z 4 lipca 2022 r. (k. 160 akt II SA/Go 71/22, obecnie w NSA sygn. akt II OSK 1670/22) do niniejszej sprawy i przyjąć, że braki formalne skargi kasacyjnej w sprawie w rzeczywistości zostały usunięte w terminie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.