II OZ 833/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 października 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 468/24 o pozostawieniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez rozpoznania w sprawie ze skargi P.Z. i Z.L. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2024 r. nr 104/2024 znak: WOB.7722.258.2020.JKUR w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie

Wyrokiem z 14 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 468/24 wydanym na posiedzeniu niejawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę P.Z. i Z.L. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2024 r. nr 104/2024 znak: WOB.7722.258.2020.JKUR w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Po otrzymaniu sentencji wyroku pismem z 11 lipca 2024 r. P.Z. (dalej skarżący) wystąpił o sporządzenie uzasadnienia tegoż wyroku i przesłanie go na wskazany adres. Wniosek nie został podpisany. Zarządzeniem z 29 lipca 2024 r. Sędzia sprawozdawca wezwał skarżącego do uzupełnienia braków złożonego wniosku poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania. Wezwanie powyższe zostało odebrane 2 sierpnia 2024 r. i pozostało bez odpowiedzi. Wobec tego sędzia sprawozdawca wydał 21 października 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 468/24 na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) zarządzenie o pozostawieniu wniosku o uzasadnienie wyroku bez rozpoznania. Sędzia wskazał, że skoro wniosek miał braki formalne – brak podpisu- to należało stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a. wezwać skarżącego do jego uzupełnienia poprzez podpisanie określając rygor wynikający z art. 49 § 2 P.p.s.a tj. pozostawienie nieuzupełnionego lub niepoprawionego pisma bez rozpoznania. Wezwanie do uzupełnienia wniosku nastąpiło 2 sierpnia 2024 r. jednak w terminie 7 dni nie został ten wniosek podpisany co uzasadniało jego pozostawienie bez rozpoznania, o czym orzeczono stosownie do art. 49 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 37 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 779). W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżący złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Postanowieniem z 18 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 468/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu. Jednocześnie Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Zarzucił naruszenie art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 10 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie oraz art. 58 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie. Skarżący domaga się uchylenia zarządzenia, rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym i zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazuje, że przedmiotowy wniosek został złożony w trybie art. 58 § 1 k.p.a., zgodnie z którym w razie uchybienia terminu należy termin przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Skarżący uważa, że zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu przewidziane przez ustawodawcę w przywołanym przepisie, gdyż uprawdopodobnił, że do uchybienia doszło bez jego winy. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Należy zauważyć, że podstawę wydania zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego stanowił art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. dalej jako "P.p.s.a."), który stanowi, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny wydając zaskarżone zarządzenie nie badał zatem okoliczności, które doprowadziły do nieuzupełnienia podpisu w terminie do tego wyznaczonym i czy nastąpiło to bez winy skarżącego ale ustalał jedynie, czy rzeczywiście wniosek zawierał brak w postaci podpisu i czy pomimo wezwania do jego uzupełnienia wniosku nie podpisano. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że wniosek z 11 lipca 2024 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku (k. 160) nie został podpisany a zatem stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a. Sąd zarządzeniem z 29 lipca 2024 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braku wniosku poprzez jego podpisanie i wyznaczył na to termin 7 dni pod rygorem pozostawiania wniosku bez rozpoznania na wypadek braku podpisu. Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 2 sierpnia 2024 r. jednak pomimo osobistego odebrania wezwania nie uzupełnił on braków wniosku o sporządzenie uzasadniania wyroku. Wezwanie nie odniosło jakiegokolwiek efektu. W tym stanie sprawy Sędzia sprawozdawca prawidłowo na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. i § 37 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych wydał zarządzenie o pozostawieniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków tego wniosku. Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu NSA stwierdza, że nie dotyczy ona istoty rozstrzygnięcia albowiem kwestia przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienia nie stanowiła przedmiotu zaskarżonego zarządzenia. Wniosek o przywrócenie terminu został rozpatrzony odmownie postanowieniem Sądu I instancji z 18 grudnia 2024 r. . Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.