II SA/Kr 491/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) Sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym skargi P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 6 marca 2026 r. znak SKO.ZP/415/429/2025 w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej skargę oddala.

II SA/Kr 491/26 UZASADNIENIE Decyzją nr 42/C/2025 z 12 listopada 2025 r., znak: WAP.6733.5.1.2025, Prezydent Miasta Tarnowa ustalił P. sp. z o.o. w W. lokalizację inwestycji celu publicznego na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej wraz z WLZ oraz kanalizacji kablowej o oznaczeniu [...] na działce nr [...] obr[...] przy ul. [...] w T., w skład której będą wchodzić: Postanowieniem z 21 listopada 2025 r., znak: WAP.6733.5.1.2025, wydanym na podstawie art. 113 § 1 kpa, Prezydent Miasta Tarnowa sprostował decyzję własną w ten sposób, że na pierwszej stronie w wierszach 20-22 zmienił sformułowanie "anteny radioliniowe: 4szt. (RL1-RL4) o śr.0,3m na azymucie 65°, 162°, 255°, 349° na wys. 26,00m n.p.t., 1szt. (RL2) o śr. 0,3m na azymucie 142° na wys. 32,5m n.p.t., 1 szt. (RL3) o śr. 0,3m na azymucie 238° na wys. 32,5m n.p.t., 1 szt. (RL4) o śr. 0,3m na azymucie 286° na wys. 32,5m n.p.t." na sformułowanie: "anteny radioliniowe: 1szt. (RL1) o śr.0,3m na azymucie 65°, na wys. 26,0m n.p.t., 1 szt. (RL2) o śr. 0,3m na azymucie 162° na wys. 26,0m n.p.t., 1 szt. (RL3) o śr. 0,3m na azymucie 255° na wys. 26,0m n.p.t., 1 szt. (RL4) o śr. 0,3m na azymucie 349° na wys. 26,0m n.p.t.". Postanowieniem z 6 marca 2026 r., znak: SKO.ZP/415/429/2025, wydanym po rozpatrzeniu zażalenia P. w K. , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie utrzymało postanowienie organu pierwszej instancji w mocy, wskazując przy tym, że omyłka pojawiła się w części wstępnej (przy określeniu przedmiotu wniosku, czyli przed formułą "ustalam lokalizację inwestycji celu publicznego"), a nie w rozstrzygnięciu. Oczywistość omyłki wynika z faktu, że wniosek, postępowanie i rozstrzygnięcie dotyczą "anten radioliniowych: 1szt. (RL1) o śr.0,3m na azymucie 65°, na wys. 26,0m n.p.t., 1 szt. (RL2) o śr. 0,3m na azymucie 162° na wys. 26,0m n.p.t., 1 szt. (RL3) o śr. 0,3m na azymucie 255° na wys. 26,0m n.p.t., 1 szt. (RL4) o śr. 0,3m na azymucie 349° na wys. 26,0m n.p.t.". Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności postanowień organów obu instancji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, zarzucając przy tym naruszenie: 1) art. 113 § 1 kpa, bo sprostowano merytoryczne błędy uzasadniające uchylenie decyzji, w której podano nieprawidłową wysokość zawieszenia i błędne wartości azymutów oraz pominięto antenę RL1, zaś zdanie, w którym parametry te określono, jest wewnętrznie sprzeczne; 2) art. 33 § 3 kpa, bo pełnomocnicy spółki byli upoważnieni jedynie w sprawach budowy, rozbiórki i eksploatacji stacji bazowych, a nie w sprawach ustalenia lokalizacji stacji bazowych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa niniejsza została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. W świetle art. 119 pkt 3 (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W sprawie niniejszej przedmiotem skargi było postanowienie wymienione w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Tarnowa w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji tego organu nr 42/C/2025 z 12 listopada 2025 r. Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 113 Kpa, organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. (§ 1) Na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie. (§ 3) W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie wskazuje się, że błąd pisarski rozumiany jest jako widoczne, niezamierzone i niewłaściwe użycie słowa lub określenia, zastosowanie niewłaściwej pisowni bądź też pominięcie wyrazu lub litery. Omyłki to natomiast inne postacie wadliwości decyzji administracyjnej o podobnym charakterze do wymienionych błędów. Wyznacznikiem oczywistości omyłki jest możność natychmiastowego i niepozostawiającego wątpliwości wykrycia uchybienia w drodze nawet powierzchownego zestawienia treści rozstrzygnięcia z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy. Błędy pisarskie i omyłki powinny być zatem oczywiste, czyli łatwo dostrzegalne, niewymagające przeprowadzenia badań. Wszystkie te wady muszą mieć też charakter techniczny i nieistotny (J. Borkowski, B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 19, 2024, art. 113 i powołane tam orzecznictwo, Wyrok WSA w Poznaniu z 11.03.2026 r., II SA/Po 66/26, LEX nr 4034510). W niniejszej sprawie porównanie zapisu prostowanego oraz zapisu sprostowanego zaskarżonym postanowieniem prowadzi do wniosku, że możliwe jest "natychmiastowe i niepozostawiającego wątpliwości wykrycie uchybienia w drodze nawet powierzchownego zestawienia treści rozstrzygnięcia z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy." Po pierwsze, wniosek spółki P. dotyczący ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego sformułowany został (w zakresie anten radioliniowych) dokładnie tak, jak to wynika ze sprostowanej treści decyzji. Po wtóre, w sprostowanej decyzji nie określono liczby czy szczegółowych parametrów żadnej z anten radioliniowych w taki sposób, że można byłoby zasadnie twierdzić, że nastąpiła zmiana rozstrzygnięcia lub modyfikacji stanu faktycznego ustalonego w sprawie. W każdym z tych tekstów (prostowanym i sprostowanym zaskarżonym postanowieniem) jest ta sama liczba anten radioliniowych (cztery: od RL1 do RL4), anteny mają ta samą średnicę (0,3m), tą sama wysokość zawieszenia ( 26 m) oraz umieszczone są na tych samych azymutach (65, 162, 255, 349). Po trzecie, jak słusznie wskazało Kolegium, sprostowanie nie dotyczy nawet rozstrzygnięcia sprawy, lecz części wstępnej orzeczenia, w którym organ omyłkowo błędnie określił przedmiot wniosku P. sp. z o.o., samo zaś rozstrzygnięcie decyzji w zakresie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, które następuje w dalszej części orzeczenia jest prawidłowe i pozostaje zgodne z wnioskiem i przedmiotem postępowania. Zmiana w gruncie rzeczy dotyczy jedynie usunięcia z tej wstępnej części decyzji sformułowania :"1 szt. (RL2) ośr. 0,3 na azymucie 142° na wys. 32,5m n.p.t., 1 szt. (RL3) o śr. 0,3m na azymucie 238? na wys. 32,5m n.p.t., 1 szt. (RL4) o śr. 0,3m na azymucie 286° na wys. 32,5m n.p.t." – w pozostałym zakresie organ opisał każdą z czterech anten radioliniowych z osobna, niczego w tym zakresie nie zmieniając. Zatem zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 113 jest nieuzasadniony. Natomiast zarzut naruszenia art. 33 § 3 kpa, dotyczący tego, że "pełnomocnicy spółki byli upoważnieni jedynie w sprawach budowy, rozbiórki i eksploatacji stacji bazowych, a nie w sprawach ustalenia lokalizacji stacji bazowych" nie może być przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie, albowiem sprostowania decyzji organ dokonał z urzędu. Natomiast kwestie te mogą być rozważane przez Sąd rozpatrujący skargę na decyzję ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego, która to skarga Stowarzyszenia został zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Kr 502/26. Wobec powyższego skarga jako nieuzasadniona została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.