II SA/Łd 906/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia 29 września 2025 r. znak: GN-III.7581.300.2024.AG w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w celu wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 906/25.

Pismem z 12 listopada 2025 r. P. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewody Łódzkiego z 29 września 2025 r., znak: GN-III.7581.300.2024.AG w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w celu wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 9 grudnia 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez złożenie odpisu skargi podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz wskazanie numeru PESEL. Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 9 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych. Postanowieniem z 29 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 906/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę P. N. wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z 24 lutego 2026 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie wskazując, że wpis sądowy został wpłacony w ustawowym terminie na rachunek Sądu z błędnie wpisaną sygnaturą akt, tj. II SA/Łd 449/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Według ww. przepisu, uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy nie wzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia (por. postanowienie SN z 20 maja 1999 r., sygn. akt II UZ 58/99, OSNP 2000, Nr 15, poz. 602). W rozpoznawanej prawie skarżący dołączył do zażalenia dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Z daty przelewu, tj. 9 stycznia 2026 r. wynika, że czynności tej dokonał w terminie, z uwagi na to, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego odebrał 2 stycznia 2026 r. W świetle tych faktów za oczywiście uzasadnione uznać należało zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Łodzi z 29 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 906/25, na mocy którego Sąd odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Czynność procesowa Sądu wynikała z błędnego oznaczenia przez skarżącego sygnatury akt sprawy do której dokonał on wpisu sądowego od skargi. Po dokonaniu weryfikacji wpłata ze sprawy sygn. akt II SA/Łd 449/22 została przeksięgowana do niniejszej sprawy. W związku z powyższym należało uchylić zaskarżone postanowienie na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. o czym Sąd orzekł jak w postanowieniu.