II SA/Ol 535/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 1 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg: W. Sp. z o.o. z siedzibą w C., D Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą w K., D1 Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą w W. na uchwałę Zarządu Powiatu w K. z dnia 16 maja 2024 r. Nr [...] w przedmiocie wyznaczenia aptek ogólnodostępnych w mieście K. do pełnienia dyżurów w dni wolne od pracy postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe ze skargi D Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą w K., 2) zwrócić D Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą w K. kwotę 300 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Pismem z 9 lipca 2024 r. D Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą w K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (dalej jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę Zarządu Powiatu w K. Nr [...] z dnia 16 maja 2024 r. w przedmiocie wyznaczenia aptek ogólnodostępnych w mieście K. do pełnienia dyżurów w dni wolne od pracy. Postanowieniem z 27 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Ol 581/24, tutejszy Sąd połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. II SA/Ol 581/24 ze skargi skarżącej i o sygn. akt II SA/Ol 535/24 i postanowił prowadzić je pod wspólną sygnaturą II SA/Ol 535/24. Z kolei pismem z 5 września 2024 r. skarżąca cofnęła ww. skargę z uwagi na dokonanie zmiany uchwały z dniem 29 sierpnia 2024 r. i wniosła o zwrot uiszczonej opłaty od skargi oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. To strona skarżąca jest dysponentem skargi, która inicjuje postępowanie sądowe, wobec czego Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie tutejszy Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne i dlatego umorzenia postępowania sądowego ze skargi tej skarżącej jest uzasadnione. Wyjaśnić pozostaje jednak, że brak jest podstawy do uwzględnienia jej wniosku o zwrot kosztów postępowania. Przepis art. 199 p.p.s.a. wprowadza zasadę, że koszty postępowania obciążają strony tego postępowania – skarżącego oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, a także uczestników postępowania, w zakresie, w jakim są związane z ich udziałem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zasada ta obowiązuje – co podkreślono w uchwale NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA Nr 2 2008, poz. 23), zarówno w postępowaniu przed pierwszą instancją, jak i w postępowaniu kasacyjnym. Wyjątki od zasady, że to strona ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, muszą wynikać z przepisów szczególnych. Ze uwagi na to, że stanowią one odstępstwo od generalnej reguły ponoszenia kosztów postępowania, nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej, czego wyrazem jest ww. stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w uchwale (zob. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, LEX/el.). Z kolei przepis art. 200 p.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W art. 201 p.p.s.a. uregulowano dwa dodatkowe wypadki, które poza uwzględnieniem skargi przez sąd, mogą stanowić podstawę do zasądzenia na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów – jest to sytuacja uwzględnienia skargi w drodze samokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.), bądź w efekcie skutecznie przeprowadzonej mediacji (art. 115–118 p.p.s.a.). Żadne pozostałe przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości zasądzenia kosztów postępowania na rzecz skarżącego w innych sytuacjach, w tym – w przypadku umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Stanowisko takie prezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w wyroku z 18 grudnia 2023 r., sygn. akt II FSK 1054/23 (LEX nr 3644942), gdzie wprost stwierdził, że brak jest podstawy prawnej do orzekania o zwrocie kosztów w postanowieniu o umorzeniu postępowania kasacyjnego. W postanowieniu tym Naczelny Sąd Administracyjny może jedynie orzec o zwrocie wpisu od cofniętej skargi kasacyjnej na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 193 p.p.s.a. ab initio, jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Wobec tego brak było podstaw do uwzględnienia wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie sądowe w części ze skargi D Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą w K.. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.