II SA/Sz 358/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska Protokolant starszy inspektor sądowy Joanna Białas-Gołąb po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi K. Spółki z o.o. Sp.J. w B. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 24 marca 2025 r. nr K-AP-2.7840.68.2024.PP(6) w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę

Decyzją z 18 września 2024 r. , na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36, ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725 - j.t. ze zm.), dalej jako "u.p.b." oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 – j.t. ze zm.) Starosta [...] zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił D. S., dalej jako "inwestor", "skarżący", pozwolenia budowę budynku mieszkalno-usługowego z garażem podziemnym na działce nr [...], obręb [...], przy ul. [...] w K., z zachowaniem następujących warunków, zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 1-4 oraz art. 42 ust. 2 i 3 u.p.b.: 1. Szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych: 2) a) postępowanie z odpadami powstałymi w czasie robót budowlanych winno być zgodne z przepisami ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jednolity Dz. U. z 2023r. poz. 1587; z późn. zm.); b) zapewnienie geodezyjnego wytyczenia obiektu oraz po jego wybudowaniu - geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej (art. 22 ust. 3 oraz art. 43 ust. 1 ustawy Prawo budowlane); c) roboty budowlane należy wykonać zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym wykonanym przez projektanta jak wyżej oraz z obowiązującymi przepisami, w sposób niezagrażający bezpieczeństwa ludzi i mienia; d) spełnienie wszystkich uwag i warunków jednostek uzgadniających dokumentację projektową; 2. Czas użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych: nie dotyczy 3. Terminy rozbiórki: 1) istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania: nie dotyczy 2) tymczasowych obiektów budowlanych: nie dotyczy 4. Szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie: kierownik budowy (robót) jest obowiązany prowadzić dziennik budowy lub rozbiórki oraz umieścić na budowie lub na rozbieranym obiekcie, w widocznym miejscu, tablicę informacyjną oraz ogłoszenie, zawierające dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia, 5. Inwestor zobowiązany jest do uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego przed przystąpieniem do użytkowania obiektu. 6. Przed rozpoczęciem robót budowlanych inwestor jest obowiązany zapewnić sporządzenie projektu technicznego robót budowlanych objętych decyzją o pozwoleniu na budowę wynikających z art. 36 ust. 1 pkt 1-4 oraz art. 42 ust. 3 u.p.b. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że inwestor dołączył do wniosku oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej wraz z dokumentami przewidzianymi w art. 33 ust. 2 u.p.b. oraz trzy egzemplarze projektu budowlanego. Dalej organ wskazał na parametry planowanej zabudowy i wskazał, że projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz pod względem wymagań higieniczno- sanitarnych przez rzeczoznawcę ds. sanitarno-zdrowotnych. Podkreślił, że projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające prawo wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie określonych w art. 12 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane. Osoby te posiadają uprawnienia budowlane w wymaganym zakresie oraz należą do właściwej izby samorządowej. Projektanci zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane do projektu budowlanego dołączyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Organ podał także, że sprawdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta K. "[...] (Uchwała Nr [...] Rady Miasta K. z dnia [...] marca 2019 r.), a także z innymi wymaganiami art. 35 ust. 1. u.p.b. Końcowo stwierdził, że zatwierdzenie projektu budowlanego nie narusza zasady odpowiedzialności projektantów za rozwiązania przyjęte w projekcie. Od decyzji odwołanie do Wojewody złożył K. Spółka z o.o. Sp. j. w B. , dalej jako "skarżąca", "Spółka", zarzucając naruszenie: - art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niewydanie i niedoręczenie stronie zawiadomienia o zamiarze wydania decyzji w sprawie oraz stanowiska wnioskodawcy stanowiącego odpowiedź na zarzuty skarżących, - art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i tym samym nieustalenie wszystkich zasadniczych okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności w zakresie wpływu realizacji inwestycji na inwestycję realizowaną przez Skarżącego na działce sąsiedniej, - art. 104 k.p.a. w zw. z art. 34 ust. 2 oraz art. 34 ust. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane, poprzez wydanie przez organ I instancji decyzji w sytuacji, gdy złożony projekt budowlany zgodnie z jego zakresem i treścią nie jest dostosowany do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych oraz nie zawiera informacji o obszarze oddziaływania planowanego obiektu i nie przeprowadzono analizy jego nasłonecznienia, jak również nie zostały wskazane rozwiązania techniczne mające na celu zapobieżenie niekontrolowanemu osiadaniu przyległych terenów i budynków. Wojewoda, decyzją z 25 marca 2025 r., uchylił decyzję Starosty [...] w części dotyczącej warunków określonych w decyzji pierwszoinstancyjnej i w tym zakresie orzekł o pozwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji z zachowaniem następujących warunków: 1. Szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych: 1) spełnienie wszystkich uwag i warunków jednostek uzgadniających dokumentację projektową; 2) prowadzenie robót zgodnie z przepisami, w sposób niezagrażający bezpieczeństwu ludzi i mienia, na podstawie zatwierdzonego projektu budowlanego; niezastosowanie się do powyższego niesie za sobą odpowiedzialność karną i zawodową; 3) stosowanie przy wykonywaniu robót budowlanych wyrobów dopuszczonych do obrotu i stosowania w budownictwie; 4) geodezyjne wyznaczenie w terenie obiektów budowlanych oraz po wybudowaniu - geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza; 5) uporządkowanie zajętych gruntów przyległych po ich zakończeniu; 6) postępowanie z odpadami powstałymi w czasie robót budowlanych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1587 z późn. zm.). 2. Czas użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych: Możliwość użytkowania ewentualnych obiektów zaplecza budowy w trakcie realizacji robót budowlanych. 3. Terminy rozbiórki tymczasowych obiektów budowlanych: Obiekty zaplecza budowy należy rozebrać przed dokonaniem geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej. 4. Przed rozpoczęciem robót budowlanych inwestor jest obowiązany, zgodnie z art. 42 ustawy Prawo budowlane zapewnić sporządzenie projektu technicznego, z zastrzeżeniem art. 34 ust. 3b, w przypadku budowy lub wykonywania robót budowlanych określonych w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. 5. Szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie: 1) inwestor jest zobowiązany ustanowić kierownika budowy, zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane; 2) inwestor jest zobowiązany ustanowić inspektora nadzoru inwestorskiego posiadającego uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 lit. a Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie rodzajów obiektów budowlanych, przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego (Dz. U. Nr 138, poz. 1554). 6. Kierownik budowy (robót) jest obowiązany prowadzić dziennik budowy zgodnie z przepisami rozdziału 5a, stosownie do treści art. 45 ustawy Prawo budowlane. 7. Przed rozpoczęciem budowy, kierownik budowy jest obowiązany zgodnie z art. 45a ustawy Prawo budowlane: 1) zabezpieczyć teren budowy, 2) umieścić na terenie budowy tablicę informacyjną oraz ogłoszenie zawierające dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia; wynikających z art. 36 ust. 1 pkt 1-4 oraz art. 42 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. W pozostałym zakresie organ odwoławczy utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda, po przytoczeniu podstaw prawnych i zrelacjonowaniu przebiegu postępowania wyjaśnił, że dla przedmiotowego terenu obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru miasta K. "[...]" z wyłączeniem działek o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz części działek nr [...], [...] i [...], obręb [...], uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta K. z dnia [...] marca 2019 r. (Dz. Urz. Woj. Z. z dnia [...] maja 2019 r. poz. [...]), zmienionego uchwałą Nr [...] Rady Miasta K. z dnia [...] kwietnia 2023 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru miasta K. "[...]" z wyłączeniem działek o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz części działek nr [...], [...] i [...], obręb [...], dla terenów położonych pomiędzy ulicami: [...] (Dz. Urz. Woj. Z. z dnia [...] maja 2023 r. poz. [...]), dalej jako "mpzp", "plan", Organ odwoławczy wskazał, że nieruchomość objęta inwestycją znajduje się na terenie elementarnym oznaczonym symbolem MW,U3 przeznaczonym pod tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i/lub teren zabudowy usługowej. Zdaniem organu odwoławczego, planowana inwestycja spełnia kryteria określone w § 59 planu, zawierającym ustalenia szczegółowe dla terenu MW,U3 Zachowano parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, tj. w ramach inwestycji przewidziano budowę budynku mieszkalno-usługowego, z usługami w poziomie parteru, które to lokale nie przekraczają maksymalnej powierzchni sprzedaży wynoszącej 2000 m2. Posadowienie budynków przewidziano z zachowaniem wyznaczonej nieprzekraczalnej linii zabudowy, powierzchnia zabudowy nie przekracza 50 % (39,24 %), wskaźnik intensywności zabudowy mieści się w granicach 0,1 - 5,0 (3,65), powierzchnia biologicznie czynna wynosi więcej niż 35 % (35,20 %), wysokość zabudowy nie przekracza wartości maksymalnej określonej jako 22,0 m (22,00 m n.p.t.), z dachem płaskim. W zakresie obsługi komunikacyjnej terenu przewidziano dojazd z przyległej drogi publicznej z terenów [...] Ponadto zaprojektowano realizację 49 miejsc postojowych (46 w garażu podziemnym oraz 3 na terenie działki - przewidziane dla osób niepełnosprawnych). Analiza złożonego wniosku o pozwolenie na budowę, dokonana przez organ odwoławczy potwierdziła, że realizacja przedmiotowej inwestycji nie narusza ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wobec powyższego nie znajduje uzasadnienia, wskazany w odwołaniu zarzut naruszenia treści art. 35 ust 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. W ocenie organu II instancji, projekt zagospodarowania działki nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych. Projektowana inwestycja spełnia podstawowe wymogi dotyczące sytuowania i projektowania obiektów budowlanych, które zawarte są w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 z późn. zm.), dalej jako "warunki techniczne". Wojewoda dokonał następnie analizy projektu w kontekście zgodności z § 12 ust. 1, § 13, § 60 warunków technicznych i uznał, że warunki przewidziane wskazanymi przepisami zostały spełnione. Dalej Wojewoda wyjaśnił, że w toku prowadzonego postępowania odwoławczego ustalono, iż skarżąca Spółka, decyzją Starosty [...] z 11 lipca 2024 r., nr [...], uzyskała pozwolenie na budowę budynku usługowo-mieszkalnego z parkingiem podziemnym na sąsiednich działkach nr [...] i [...] w obr. [...] w K.. Wobec czego zasadnym było wykazanie, że projektowana na działce nr [...] inwestycja w postaci 7-kondygnacyjnego budynku mieszkalno-usługowego, będzie spełniała wymogi wynikające z ww. przepisów, przy uwzględnieniu obiektu przewidzianego do realizacji przez Spółkę skarżącą na działkach sąsiadujących, do czego Inwestor został zobowiązany postanowieniem Wojewody z 2 grudnia 2024 r. Inwestor dokonał stosownych korekt w projekcie budowlanym poprzez aktualizację jego treści w zakresie usytuowania i liczby lokali mieszkalnych w projektowanym budynku, mające na celu zapewnienie spełnienia wymagań określonych w § 13 i § 60 warunków technicznych (zmiany dokonano w projekcie zagospodarowania terenu na str. 12 i 17 oraz w projekcie architektoniczno-budowlanym na str. 22, 26 - 32, 43 - 44, 71-74 i 78). Jak wynika ze zaktualizowanej przez inwestora dokumentacji zgromadzonej w sprawie projektowana inwestycja nie będzie miała wpływu na ograniczenie naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w istniejących budynkach. W załącznikach do projektu budowlanego przedstawiono analizę przesłaniania i zacieniania budynków zlokalizowanych na działkach sąsiednich w formie opisowej i graficznej. Wynika z niej, że odległość budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów umożliwia naturalne oświetlenie tych pomieszczeń. Przedstawiona w projekcie analiza zacieniania wskazuje, że inwestycja nie powoduje nadmiernego zacieniania budynków sąsiednich, bowiem każdy z nich ma zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny. Miejsce gromadzenia odpadów stałych nie narusza ustaleń wskazanych w § 22 i 23 WT. Dalej Wojewoda wyjaśnił, że na przedmiotowym terenie występują złożone warunki gruntowo-wodne, wobec czego Starosta [...], decyzją z 25 czerwca 2024 r., znak [...], zatwierdził projekt robót geologicznych, a następnie decyzją z 20 lutego 2025 r., znak [...], zatwierdził dokumentację geologiczno-inżynierską określającą warunki geologiczno-inżynierskie dla tematu: Budynek mieszkalno-usługowy z garażem podziemnym i niezbędną infrastrukturą techniczną dz. nr [...], obręb nr [...], miasto: K., powiat: [...], województwo: [...], opracowaną w listopadzie 2024 r. przez mgr R. N., inż. M. N. oraz mgr inż. A. L.. Następnie organ II instancji odnosząc się do uwag wnoszonych w toku postępowania przez [...] W. Sp. z o.o., wyjaśnił, że stosownie do treści art. 34 ust. 3 pkt 2 projekt architektoniczno-budowlany powinien zawierać wyłącznie opinię geotechniczną oraz informację o sposobie posadowienia obiektu budowlanego. Dokumentacja geologiczno-inżynierska lub geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych jak również szczegółowe rozwiązania konstrukcyjne obiektu budowlanego stanowią element projektu technicznego opracowywanego na dalszym etapie procesu budowlanego. Wskazał, że w toku postępowania inwestor, na podstawie sporządzanych dokumentacji wyjaśnił, że do głębokości 20 m nie występują wody lecznicze, a ich zaleganie udokumentowano dopiero na głębokości 40 m p.p.t. Badaniami objęto podłoże do głębokości 17 m, które udokumentowano w Opinii geotechnicznej, gdzie nie stwierdzono II poziomu wodonośnego, obejmującego wody lecznicze. Podsumowując, Wojewoda stwierdził, że projekt budowlany nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych. Został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Projektanci załączyli oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany jest kompletny. Inwestor przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane pod rygorem odpowiedzialności karnej. Do projektu dołączono informację BIOZ. Projektowane zamierzenie budowlane nie jest inwestycją mogącą znacząco oddziaływać na środowisko. Organ zauważył, że przedmiotowa działka znajduje się na obszarze chronionego krajobrazu [...] Pas Nadmorski", jednak planowana inwestycja nie narusza obowiązujących dla tego terenu zapisów uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa z dnia [...] września 2009 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (t.j. Dz. Urz. Woj. Z. z [...] maja 2021 r., poz. [...]). W związku ze spełnieniem przez Inwestora wymagań określonych w art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z treścią art. 35 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Końcowo organ podkreślił, że zatwierdzenie projektu budowlanego nie narusza ogólnej zasady odpowiedzialności projektanta za rozwiązania przyjęte w projekcie. Organ ustosunkował się także do podniesionych w odwołaniu zarzutów, uznając je za niezasadne i przedstawiając szczegółową argumentację na poparcie tej tezy. K. Spółka z o.o. Sp. j. w B. , reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody, podnosząc zarzuty naruszenia: 1. przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a. Art. 138 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji konieczności uchylenia orzeczenia organu I instancji,; b. Art. 15 kpa w związku z art. 10 kpa polegające na ograniczeniu stronie czynnego udziału w postępowaniu przed organem I instancji poprzez niewydanie i niedoręczenie stronie zawiadomienia o zamiarze wydania decyzji w sprawie co miało bezpośredni wpływ na wynik sprawy, gdyż uniemożliwiło stronie Skarżącej przedstawienia końcowego stanowiska w sprawie; c. Art. 15 kpa poprzez dokonanie uściśleń i wyjaśnień przez Inwestora dopiero na etapie postępowania odwoławczego, które to uściślenia i wyjaśnienia doprowadziły następnie do wprowadzenia zmian w projekcie budowlanym dopiero na etapie postępowania przed organem odwoławczym co doprowadziło do pozbawienia strony skarżącej prawa do rozstrzygnięcia o jej prawach i obowiązkach na drodze administracyjnej przez dwie instancje; d. Art. 8 i art. 107 § 3 kpa - poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, zawarcie w treści uzasadnienia zbyt ogólnikowych stwierdzeń - ograniczenie uzasadnienia do kwestii formalnych bez odniesienia się do całokształtu materiału dowodowego, nie odniesienie się do zarzutu niewydania i niedoręczenia stronie zawiadomienia o zamiarze wydania decyzji w sprawie przez organ I instancji co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonania dogłębnej kontroli zaskarżonej decyzji; e. Art. 77 § 1 kpa. w zw. z art. 7 kpa. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i tym samym nieustalenie wszystkich zasadniczych okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności w zakresie wpływu realizacji inwestycji na inwestycję realizowaną przez Skarżącego na działce sąsiedniej. Skarżąca domagała się uchylenia decyzji organów obu instancji i zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Spółka rozwinęła swoje stanowisko sformułowane w zarzutach skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2026 r., pełnomocnik skarżącej podtrzymał skargę w całości. Pełnomocnik inwestora (uczestnika postępowania) wniósł o jej oddalenie wskazując, że podniesione w skardze zarzuty nie są zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna, bowiem sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana – stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 – j.t.), według kryterium legalności wykazała, że akt ten nie narusza prawa. Przedmiotem skargi jest decyzja zatwierdzająca projekt architektoniczno-budowlany i projekt zagospodarowania terenu i udzielająca pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego z garażem podziemnym. Na wstępie należy zatem wskazać, że zgodnie z art. 35 ust. 1 u.p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) (uchylona), b) (uchylona), c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) (uchylona); 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) 64 oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 10 i 13; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. W razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, zgodnie z art. 35 ust. 3 u.p.b. Decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ma charakter związany, co oznacza, że w przypadku spełnienia przez inwestora występującego z wnioskiem warunków określonych przepisami prawa budowlanego, organ nie może odmówić wydania decyzji pozytywnej. Wynika to wprost z art. 35 ust. 4 u.p.b., który stanowi, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 35 ust. 5 u.p.b. organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę: 1) w przypadku niewykonania, w wyznaczonym terminie, postanowienia, o którym mowa w ust. 3; 2) w przypadku wykonywania robót budowlanych przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę; 3) jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego wydano ostateczną decyzję o nakazie rozbiórki. Przypadki, w których może zapaść decyzja niekorzystna dla inwestora zostały enumeratywnie wymienione w treści cytowanego przepisu i nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Analiza akt postępowania prowadzi do wniosku, że żadna z wymienionych w treści art. 35 ust. 5 u.p.b. sytuacji, uzasadniających wydanie decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielającej pozwolenie na budowę w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Rzeczą organu, w świetle przywołanych przepisów było rzetelne sprawdzenie przedłożonego wraz z wnioskiem projektu budowlanego i wydanie należycie uzasadnionej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. W rozpatrywanej sprawie organ I instancji wydał decyzję uwzględniającą wniosek inwestora uznając, że przedłożona wraz z wnioskiem dokumentacja jest kompletna i spełnia wymogi nałożone przepisami ustawy Prawo budowlane. Co prawda uzasadnienie decyzji jest dosyć lakoniczne i stanowisko organu I instancji zostało przedstawione dosyć skrótowo, to jednak należy zauważyć, że organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji szczegółowo przedstawił zarówno przebieg postępowania, dokonał wnikliwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, jak również odniósł się do zarzutów odwołania. Sporządzone przez Wojewodę uzasadnienie jest wyczerpujące, wskazano w nim zarówno podstawę prawną rozstrzygnięcia, jak i wynikające z oceny materiału dowodowego wnioski, które należy ocenić jako trafne, o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia. Nie doszło zatem do naruszenia art. 8 i 107 § 3 k.p.a. Wbrew wywodom skargi Wojewoda prawidłowo wskazał, że strony zostały powiadomione o możliwości zapoznania się z całością materiału dowodowego i złożenia uwag i wyjaśnień, z którego to prawa nie skorzystały. Zasadnie również organ zwrócił uwagę na to, że zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. mógłby odnieść zamierzony skutek dopiero wówczas, gdyby strona wykazała, że naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W badanej sprawie taka zależność pomiędzy ewentualnym naruszeniem praw procesowych skarżącej i treścią rozstrzygnięcia nie została przez skarżącą wykazana. Nie zasługiwał zatem na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. Sąd nie podzielił również zapatrywania, iż doszło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania. Naruszenie to miało, zdaniem skarżącej Spółki polegać na tym, że w toku postępowania odwoławczego uzupełniono materiał dowodowy i wprowadzono do projektu budowlanego zmiany dotyczące usytuowania i liczby lokali mieszkalnych w projektowanym budynku, a także dokonano zmian w projekcie architektoniczno-budowlanym oraz projekcie zagospodarowania terenu. Analiza akt postępowania prowadzi do wniosku, że wprowadzone zmiany dotyczą zmniejszenia liczby lokali mieszkalnych, nieznacznego zwiększenia powierzchni użytkowej budynku, co przełożyło się na konieczność dostosowania projektu do tych zmienionych wartości. Dodatkowo przeprowadzono analizy dotyczące przesłaniania i zacieniania z uwzględnieniem zaprojektowanego budynku na działce sąsiedniej. W ocenie Sądu nie były to zmiany na tyle istotne, aby konieczne było uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 136 k.p.a. organ odwoławczy posiada własną inicjatywę dowodową i – stosownie do § 1 tego przepisu, może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w świetle art. 138 § 2 w związku z art. 136 § 1 k.p.a. postępowanie dowodowe prowadzone przed organem odwoławczym powinno mieć charakter uzupełniający względem postępowania dowodowego przeprowadzonego przed organem pierwszej instancji. Oznacza to, że w sytuacji, gdy chodzi o ustalenie okoliczności faktycznych o kluczowym znaczeniu dla rozstrzygnięcia sprawy, dowody dotyczące tych okoliczności powinny być - przynajmniej w ich zasadniczej części - ocenione przez organy obu instancji (por. wyroki NSA z 11 września 2024 r., II OSK 1157/20, z 17 marca 2026 r. sygn. akt III OSK 244/26). W świetle powyższych uwag o naruszeniu zasady dwuinstancyjności można byłoby mówić dopiero wówczas, gdyby zmianie uległa istotna część projektu architektoniczno-budowlanego i projektu zagospodarowania terenu, co znacząco przełożyłoby się na proces ich oceny i końcowego rozstrzygnięcia. Sytuacja taka w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca, bowiem – jak wyżej wskazano, zmiany wprowadzone przez inwestora dotyczyły powierzchni lokali mieszkalnych i użytkowych, co w żaden sposób nie przełożyło się na oddziaływanie planowanego obiektu na teren sąsiedni z terenem inwestycji, w szczególności nie mogło doprowadzić do naruszenia, bądź ograniczenia praw skarżącej. Uzupełniona na karcie 17A analiza nasłonecznienia, obejmująca budynek, dla którego skarżąca uzyskała pozwolenie na budowę również nie zmieniła parametrów zamierzenia inwestycyjnego, a miała wpływ na ocenę materiału dowodowego o tyle tylko, że utwierdziła organ odwoławczy w przekonaniu, iż planowana inwestycja nie będzie oddziaływać na budynek skarżącej w taki sposób, że będzie to naruszało przepisy techniczno-budowlane. Nie doszło zatem do naruszenia art. 15 k.p.a. Wbrew wywodom skargi nie doszło również do naruszenia art. 7 i 77§ 1 k.p.a., bowiem w sprawie zgromadzono obszerny i kompletny materiał dowodowy, który został następnie poddany analizie o ocenie organów obu instancji, a rezultaty tej oceny zostały obszernie i wyczerpująco opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu organ odwoławczy dokonał prawidłowej oceny w zakresie kompletności projektu architektoniczno-budowlanego i projektu zagospodarowania terenu, jak również zgodności zamierzenia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przedłożona dokumentacja została zbadana również pod kątem spełniania warunków technicznych w zakresie usytuowania obiektu budowlanego, przesłaniania i zacieniania z uwzględnieniem projektowanego na sąsiedniej działce budynku. Organ odwoławczy odniósł się także do podnoszonej w odwołaniu kwestii niedostatecznego zbadania wpływu głębokiego wykopu na realizację własnej inwestycji na sąsiedniej działce przez skarżącą Spółkę. Należy przyznać organowi rację, iż rozwiązania dotyczące realizacji wykopu i jego zabezpieczenia stanowią kwestie techniczne, które powinny się znaleźć w projekcie technicznym. Projekt ten nie podlega ocenie organu administracji techniczno-budowlanej na etapie postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Wynika to wprost z art. 35 ust. 1 pkt 1 u.p.b. Przepis ten nakazuje organowi sprawdzenie wyłącznie projektu architektoniczno-budowlanego i projektu zagospodarowania terenu. Natomiast projekt techniczny sporządzany jest na późniejszym etapie, przed rozpoczęciem robót budowlanych, o czym wprost stanowi art. 42 us.t 1 pkt 1 u.p.b. Dodać w tym miejscu należy, że inwestor przedłożył wymaganą na tym etapie postępowania dokumentację geologiczną, która została przez organ oceniona pozytywnie. Z powyższych względów Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie, wydane po wnikliwej analizie kompletnego materiału dowodowego nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 – j.t.), orzekł o oddaleniu skargi.