II SA/Wr 471/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 1 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 kwietnia 2025 r. nr 452/2025 w przedmiocie wstrzymania robót budowalnych prowadzonych w związku z samowolną budową wiaty postanawia: odrzucić skargę.

K. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 kwietnia 2025 r. nr 452/2025 w przedmiocie wstrzymania robót budowalnych prowadzonych w związku z samowolną budową wiaty. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 lipca 2025 r. - pismem z dnia 15 lipca 2025 r. – wezwano skarżącą do uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych przez: złożenie 2 egz. odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz podanie numeru PESEL. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 29 lipca 2025 r., a zatem termin do usunięcia braków formalnych upłynął wraz z dniem 5 sierpnia 2025 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi, Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia. Powyższa sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W jej realiach, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie uzupełniła oznaczonych braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, co też musiało skutkować jej odrzuceniem, gdyż skardze nie można było nadać dalszego biegu. W tych okolicznościach, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.