II SO/Ol 9/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 1 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. C. o wymierzenie Dyrektorowi Szkoły Podstawowej w S. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia wymierzyć Dyrektorowi Szkoły Podstawowej w S. grzywnę w wysokości 100 zł (sto złotych) za nieprzekazanie skargi w terminie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

D. C. (wnioskodawca, strona) pismem z 27 sierpnia 2024 r. wniósł o wymierzenie Dyrektorowi Szkoły Podstawowej w S. (organ) grzywny za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej. W uzasadnieniu złożonego wniosku wnioskodawca wyjaśnił, że przedmiotowa skarga została wniesiona za pośrednictwem organu 26 czerwca 2024 r., jednakże do dnia sporządzenia niniejszego wniosku organ nie podjął jakichkolwiek czynności zmierzających do nadania biegu sprawy, tj. nie ustosunkował się do skargi, a w szczególności nie przekazał skargi wraz z aktami postępowania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w ustawowym terminie. W odpowiedzi z 11 września 2024 r. na wniosek o wymierzenie grzywny, organ wskazał, że sprawa została już załatwiona, zgodnie z obowiązującymi w szkole procedurami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych we wskazanych wyżej przepisach. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest zatem od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ 30-dniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. W ocenie Sądu przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Jak wynika z treści złożonego w niniejszej sprawie wniosku, strona wniosła 26 czerwca 2024 r., za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w S. w udostępnieniu informacji publicznej, która została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie – wraz z odpowiedzią i aktami sprawy – 1 września 2024 r., podczas gdy termin przekazania skargi upływał z dniem 26 lipca 2024 r. Powyższe ustalenia znajdują potwierdzenie w aktach sprawy o sygnaturze II SAB/Ol 101/24, pod którą została zarejestrowana ww. skarga. Wyjaśnić należy, że dla oceny zasadności wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi w ustawowym terminie nie mają znaczenia okoliczności towarzyszące wniesionej skardze. Na tym etapie sąd nie ocenia zasadności samej skargi, której nieprzekazanie stanowi podstawę do wymierzenia grzywny. Podkreślić również należy, że wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Przesłanką do wymierzenia grzywny jest bowiem sam fakt nieprzekazania skargi sądowi w ustawowym terminie. Przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi w zakreślonym przez prawo terminie oraz okres uchybienia mogą natomiast rzutować na wysokość wymierzonej grzywny. Sąd orzeka o grzywnie według swego uznania, wymierzając ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę na mieszany charakter omawianej grzywny: dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA z 2010 r., nr 1, poz. 2). Wymierzenie grzywny służy nie tylko zmuszeniu organu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, lecz również ma na celu wywarcie na organie represji za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie oraz zapobieganie naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukaranego jak i przez inne organy (por. postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 232/13, dostępne w CBOSA). W ocenie tutejszego Sądu orzeczona grzywna jest współmierna do stwierdzonego uchybienia i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie jej górną granicę określono do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Sąd określając wysokość grzywny bierze pod uwagę szereg okoliczności, w tym takie elementy, jak charakter sprawy, okres pozostawania przez organ w bezczynności, a także jej przyczyny. Wymierzając organowi grzywnę w wysokości 100 zł, Sąd wziął pod uwagę, że naruszenie przez organ przepisów prawa przez nieprzekazanie skargi tutejszemu Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie jest bezsporne. Z akt sprawy wynika, że skarga na bezczynność organu wpłynęła do organu 26 czerwca 2024 r. Zatem organ był zobowiązany przekazać ją Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi, czyli najpóźniej 26 lipca 2024 r. Tymczasem skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przesłana Sądowi dopiero 1 września 2024 r. Z wyjaśnień organu wynika, że opóźnienie w przekazaniu skargi spowodowane było załatwieniem sprawy. Opóźnienie w przekazaniu skargi na skutek zawinienia organu nie budzi w niniejszej sprawie wątpliwości. Organ nie wykazał, aby niedotrzymanie ustawowego terminu spowodowane było działaniem siły wyższej lub skutkiem innych nadzwyczajnych okoliczności, która to sytuacja mogłaby ewentualnie stanowić usprawiedliwienie dla zaniechania organu w wypełnieniu obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. i tym samym uzasadniać odstąpienie od wymierzenia grzywny. W tej sytuacji, wymierzona grzywna będzie stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi, a także wpłynie na prawidłowe działanie podmiotu w przyszłości. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.