III FSK 1646/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Sędzia NSA Paweł Borszowski, , po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku G.S. o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2022 r., sygn. akt III FSK 1646/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 sierpnia 2019 r. sygn. akt I SA/Łd 214/19 w sprawie ze skargi G.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 21 listopada 2018 r., nr SKO.4140.35.2018 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2022 r., sygn. akt III FSK 1646/21 w ten sposób, że w pkt 3 wyroku zamiast wpisanej kwoty 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych wpisać 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych.

Wyrokiem z 16 listopada 2022 r., sygn. akt III FSK 1646/21 Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi (dalej: Kolegium) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 13 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 214/19, zasądził w pkt 3 wyroku zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz G.S. (dalej: Skarżący) w kwocie 240 zł. Na koszty te składało się wynagrodzenie pełnomocnika Skarżącego za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wnioskiem z 16 listopada 2022 r. Skarżący wniósł o sprostowanie punktu 3 wyroku, gdyż zasądzona kwota kosztów postępowania kasacyjnego nie uwzględniała wynagrodzenia pełnomocnika za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną. Do wniosku dołączono odpis tej odpowiedzi, jak również dowód nadania przesyłki listowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi do sprawy niniejszej oraz sprawy o sygn. akt I SA/Łd 215/19, jak również do Kolegium. Zdaniem Skarżącego, w przesyłkach tych miały znajdować się odpowiedzi na skargi kasacyjne w tych dwóch rozpoznanych przez WSA w Łodzi sprawach. Jak wynika z notatki urzędowej z 28 lutego 2022 r., przeprowadzono rozmowę z pracownikiem sekretariatu WSA w Łodzi oraz pracownikiem Kolegium. Na podstawie dokonanych przez tych pracowników ustaleń, stwierdzono, że faktycznie w kopercie skierowanej do WSA w Łodzi znajdowały się dwie odpowiedzi na skargi kasacyjne (w sprawach: I SA/Łd 214/19 oraz I SA/Łd 215/19). Omyłkowo odpowiedź na skargę kasacyjną w niniejszej sprawie została przesłana Kolegium, choć pełnomocnik Skarżącego przesłał Kolegium tę odpowiedź na skargę kasacyjną, nie została zaś dołączona do akt sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Biorąc pod uwagę zaprezentowany powyżej stan sprawy, profesjonalny pełnomocnik Skarżącego (adwokat/doradca podatkowy) sporządził oraz wniósł w niniejszej sprawie odpowiedź na skargę kasacyjną, która została doręczona Kolegium, jak również reprezentował Skarżącego w trakcie rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 16 listopada 2022 r. Skarga kasacyjna Kolegium została oddalona. Dlatego też wysokość wynagrodzenia pełnomocnika Skarżącego powinna zostać określona na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.), nie zaś w oparciu o § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) tego rozporządzenia, jak zostało orzeczone w pkt 3 wydanego wyroku. Powyższa omyłka czyni koniecznym, na mocy art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), jej sprostowanie. Zaznaczenia przy tym wymaga, że stwierdzenie takiej omyłki nie musi być związane z zawinieniem Sądu, gdyż w aktach postępowania sądowego brak było jakiejkolwiek informacji, że Skarżący złożył odpowiedź na skargę kasacyjną, co uzasadniałoby zasądzenie wyższego wynagrodzenia. Istotne jest jedynie, że omyłka taka obiektywnie zaistniała, co bezspornie wynika z dokonanych w sprawie ustaleń, które zaprezentowane zostały we wstępnej części niniejszego uzasadnienia. Dlatego też orzeczono, jak w sentencji.