III FSK 280/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi kasacyjnej P. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1558/25 w sprawie ze skargi P. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 5 maja 2025 r. nr 1401-IEW1.4121.59.2024.MT w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia odmówić zawieszenia postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 października kwietnia 2025 r., III SA/Wa 1558/25, oddalił skargę P. D. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 5 maja 2025, nr 1401-IEW1.4121.59.2024.MT, w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. W skardze kasacyjnej od tego wyroku Skarżący zawarł m.in. wniosek o zawieszenie niniejszego postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej ,,p.p.s.a.") do czasu rozstrzygnięcia postępowania sanacyjnego toczącego się wobec U. Sp. z o.o. (dalej: ,,Spółka") przed Sądem Rejonowym dla m. st. Warszawy w Warszawie XVIII Wydział Gospodarczy ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, sygn. akt GRs 13/21. Do wniosku dołączył propozycje układowe z 27 listopada 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o zawieszenie postępowania sądowego jest niezasadny. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że aby móc zastosować art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem musi istnieć związek tego rodzaju, że wynik już toczącego się postępowania będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie tylko wtedy będzie upoważniało do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (zob. postanowienia NSA: z 28 lutego 2012 r., I GZ 27/12; z 6 marca 2012 r., II OSK 304/12; a także wyroki NSA: z 15 września 2017 r., I GSK 613/17; z 12 lutego 2021 r., I FSK 1560/20). Związek między postępowaniami, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., powinien być realny, rzeczywisty, faktyczny i bezpośredni (postanowienie NSA z 23 października 2008 r., II GZ 249/08). Należy też podkreślić, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznaje sądowi administracyjnemu uprawnienie do fakultatywnego wstrzymania toku postępowania sądowoadministracyjnego, z uwagi na wystąpienie opisanych w tym przepisie okoliczności. Poprzez użycie zwrotu ,,sąd może", ustawodawca pozostawił do oceny sądu, czy w okolicznościach faktycznych danej sprawy uzasadnione jest zawieszenie postępowania sądowego, czy też nie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego podnoszone przez Skarżącego okoliczności nie mogą zostać uznane za uzasadniające zawieszenie postępowanie w niniejszej sprawie. W tej sprawie Skarżący powołał się na postępowanie sanacyjne toczące się wobec Spółki przed Sądem Rejonowym dla m. st. Warszawy w Warszawie XVIII Wydział Gospodarczy ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, sygn. akt GRs 13/21, w którym to Spółka uwzględniła wierzytelności Urzędu Skarbowego w spisie wierzytelności z 15 lipca 2024 r. oraz złożyła propozycje układowe 27 listopada 2025 r., zakładające spłatę należności. Skarżący nie wskazał przy tym, w jaki sposób wynik tego postępowania mógłby wpływać na wynik postępowania toczącego się w jego sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Niezależnie od powyższego, należy zaznaczyć, że ,,wpływ", o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., musiałby zostać oceniony w odniesieniu do etapu postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Celem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczącego się na skutek wniesienia skargi kasacyjnej jest poddanie sądowej kontroli instancyjnej prawidłowości wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie wydanego przez sąd pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, bada zatem wyłącznie prawidłowość zakwestionowanego rozstrzygnięcia, tj. orzeczenia sądu pierwszej instancji. Nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.