III FSK 714/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca), Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, Sędzia WSA (del.) Krzysztof Przasnyski, Protokolant asystent sędziego Łukasz Tłuczkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 2 września 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1478/22 w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2022 r., nr 1401-IOM.4104.42.2022/EO w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 615 (słownie: sześćset piętnaście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"

Wyrokiem z 23 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1478/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi M. T. (dalej: "Skarżąca") uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Organ") z dnia 22 kwietnia 2022 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia 27 grudnia 2021 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Wyrok wraz z uzasadnieniem dostępny jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skargę kasacyjną od wymienionego wyroku wniósł pełnomocnik Organu. W zakreślonym ustawowo terminie Skarżąca złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną wnosząc o oddalenie w całości skargi kasacyjnej, zwrot od organu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Postanowieniem z 18 grudnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszą sprawę postanowił na podstawie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") przedstawić składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: czy sformułowanie ustawowe z art. 12 zdanie pierwsze ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043), zgodnie z którym "jeżeli przedmiotem nabycia jest prawo majątkowe polegające na obowiązku świadczeń powtarzających się na rzecz nabywcy, a wartość tego prawa nie może być ustalona w chwili powstania obowiązku podatkowego", odnosi się do umowy renty, w ramach której jedna ze stron zobowiązuje się względem drugiej do określonych świadczeń okresowych w pieniądzu? Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów 31 marca 2025 r. podjął uchwałę w sprawie ww. pytania prawnego. Mając na uwadze powyższe, sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawie w dniu 2 września 2025 r. Pismem z 25 sierpnia 2025 r. pełnomocnik Organu cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu, niemniej sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Na mocy art. 193 p.p.s.a. cytowane przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza istnienia jakichkolwiek przesłanek nieważności postępowania, wyszczególnionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., jak również tego, że cofnięcie skargi kasacyjnej zmierzałoby do obejścia prawa. W rezultacie cofnięcie skargi kasacyjnej należy uznać za dopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. umorzył postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.