III FZ 283/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 539/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 14 lutego 2022 r. nr 1201-IEE.711.1.214.2021.2.ET w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 31 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 539/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: "WSA", "sąd I instancji") odrzucił skargę G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej: "DIAS") w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia skargi było nieuzupełnienie braku formalnego poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Sąd I instancji wskazał, że przesyłka sądowa zawierające stosowne wezwanie sądowe z 29 czerwca 2023 r. została doręczona Spółce na adres jej siedziby z upływem dnia 27 lipca 2023 r., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a."), zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał 3 sierpnia 2023 r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia Sądu I instancji Skarżąca braku formalnego sprzeciwu nie uzupełniła. Pismem z 27 września 2023 r. (data nadania) Spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zarzucając jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, pozbawiające Skarżąca prawa do sądu, jakie zostało jej konstytucyjnie zagwarantowane. Zarządzeniem z 25 października 2023 r., Przewodniczący Wydziału I WSA (dalej: "Przewodniczący") wezwał Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "Rozporządzenie"). Jednocześnie kolejnym zarządzeniem z 9 listopada 2023 r., Sąd wezwał Z. G. do przedłożenia dokumentu upoważniającego do wystąpienia w imieniu Spółki, wskazując, że na dzień 11 maja 2023 r. nie pełnił on funkcji Prokurenta w Spółce. W odpowiedzi na powyższe Prezes Zarządu Spółki przedstawił dokument pełnomocnictwa, wystawiony na dzień 18 grudnia 2023 r. (k. 91 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2024 r. Sąd wezwał Ł. G. do wykazania, że Z. G. spełnia kryteria wskazane w art. 35 § 2 p.p.s.a., w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem przyjęcia, że strona działa osobiście. Zarządzeniem z dnia 26 marca 2024 r. Sąd wezwał Spółkę do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez podpisanie zażalenia z dnia 2 października 2023 r. zgodnie z przyjętymi w Spółce zasadami reprezentacji oraz złożenia 1 odpisu zażalenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia Skarżąca uzupełniła braki formalne zażalenia w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 214 § 1 art. 220 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wedle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Ponadto organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu na podstawie art. 29 p.p.s.a. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wydziału wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w tych przepisach, skutkuje jej odrzuceniem. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie skargi przez sąd I instancji było zasadne. Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarżąca co prawda wskazywała, że złożyła wniosek o zwolnienie jej z opłaty sądowej i pomimo złożenia wniosku, nie został on rozpoznany, bądź Spółka nie otrzymała rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje jednak, że wniosek ten został rozpatrzony przez Referendarza Sadowego WSA postanowieniem z 15 lutego 2023 r., sygn. akt I SPP/Kr 143/22, który został rozpatrzony negatywnie, gdyż odmówiono Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Spółka otrzymała odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz stosownym pouczeniem dnia 29 marca 2023 r., co własnoręcznym podpisem potwierdził Prezes Zarządu Ł. G. (k. 53 akt sprawy I SPP/Kr 143/22). Odnosząc się do kwestii pełnomocnictwa do działania w imieniu Spółki, to należy stwierdzić, że na dzień odebrania wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, dotychczasowy prokurent Spółki, nie był już osobą uprawnioną do działania w jej imieniu. Zważyć należy, że skoro osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany przez ustawę i opartym na niej statucie, to obowiązek ten obejmuje również badanie umocowania osób działających za tę osobę i dokonujących w jej imieniu czynność prawnej. Tymczasem, jak wynika z pełnego odpisu KRS Spółki, opublikowanego w Portalu Rejestrów Sądowych Ministerstwa Sprawiedliwości, zgodnie z którym Z. G. nie pełnił funkcji prokurenta Spółki, po wykreśleniu z funkcji z dniem 11 maja 2023 r. Jednocześnie dalsze wezwanie skierowane do samej Spółki było prawidłowe, skoro na moment doręczenia wezwania, nie było ustanowionego w sposób skuteczny pełnomocnika. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA prawidłowo wskazał przyczyny, które legły u podstaw wydanego rozstrzygnięcia, wskazał jakimi powodami się kierował, przytoczył podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz odniósł się do okoliczności niniejszej sprawy. Nie ma natomiast podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia tylko z tego powodu, że Skarżąca jest niezadowolona z jego treści. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę, gdyż pomimo wezwania sądu nie została wniesiona stosowna opłata od wpisu. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.