III FZ 285/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. [...] sp. j. z siedzibą w B. [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Po 929/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. [...] sp. j. z siedzibą w B. [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 25 września 2025 r., nr SKO.F.406.891.2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 24 lutego 2026 r. I SA/Po 929/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę S. [...] sp. j. z siedzibą w B. [...] (dalej: "skarżąca", "strona") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 25 września 2025 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia podano art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."). 2. W uzasadnieniu wskazanego wcześniej postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 22 grudnia 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia - przez podanie numeru KRS. Odpis tego wezwania doręczono skarżącej 5 stycznia 2026 r. Strona nie uzupełniła braku formalnego skargi, co skutkowało koniecznością jej odrzucenia (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). 3. Pismem z 9 marca 2026 r. skarżąca złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie kwestionowanego orzeczenia, wskazując, że nie otrzymała wezwania do podania numeru KRS, a jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze Iub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Złożona przez stronę skarga nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, w związku z czym, zarządzeniem z 22 grudnia 2025 r., Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci podania numeru KRS. Skierowane do skarżącej pismo przewodnie z 29 grudnia 2025 r. (k. 17 akt sądowych) zawierało spis wysyłanych w jednej kopercie pism, gdzie wskazano: (i) wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi; (ii) pismo przewodnie i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz (iii) pismo przewodnie z informacją o wyznaczonym sprawozdawcy i odpis odpowiedzi na skargę. Pisma te zostały odebrane przez stronę 5 stycznia 2026 r., co potwierdza podpis W. S. na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 23 akt sądowych). Wskazać należy, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki o którym mowa wcześniej znajduje się precyzyjna informacja o jej zawartości. Wpisano w niej: "- wezw. do usun. braków form. skargi – pismo przew. z inf. o wyzn. spr. i odpis odp. na skargę – pismo przew. i odpis zarządz. o wezw. do uiszcz. wpisu od skargi". Należy podkreślić, że to w interesie odbierającego przesyłkę jest sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną (postanowienie NSA z 10 kwietnia 2019 r., II FZ 138/19). W orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie. Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09, postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10). Skarżąca nie kwestionowała zawartości otrzymanej przesyłki, aż do dnia otrzymania postanowienia z 24 lutego 2026 r. o odrzuceniu skargi. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zasadnie skargę odrzucił z uwagi na nie wskazanie przez stronę numeru KRS w zakreślonym terminie. Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.