III OZ 172/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 311/22 oddalające wniosek o uzupełninie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2022 r., sygn. III SA/Kr 311/22 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 26 stycznia 2022 r., nr 5/2022/AH w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 311/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K.J. (dalej: skarżący) na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 26 stycznia 2022 r., w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Skarżący pismem z dnia 14 sierpnia 2022 r. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku poprzez uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 311/22, Wojewódzki Sądu Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu ww. wniosku oddalił ten wniosek. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia sąd I instancji wskazał, że w rozpatrywanej sprawie sąd w wyroku z dnia 4 sierpnia 2022 r., sygn. III SA/Kr 311/22 orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona oddaleniu. Sąd zaznaczył, że podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności stanowią merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Podkreślono także, że wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, poza przewidzianymi przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne. Zmianie rozstrzygnięcia służy wyłącznie skarga kasacyjna. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Na powyższe postanowienie skarżący w dniu 29 listopada 2022 r. wniósł zażalenie, w którym zarzucił sądowi I instancji uchybienie wymaganiom prawidłowego i wyczerpującego uzasadnienia prawnego i faktycznego i obowiązkowi ujawnienia stronie wnoszącej sprawę sądowoadministracyjną prawdy i wiedzy obiektywnej co do podstaw prawnych i faktycznych odmawiania rozpoznania sprawy we wniesionym przez stronę zakresie orzeczeniem uzupełniającym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259.; dalej jako: "p.p.s.a") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie wyroku ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2015 r., sygn. II FSK 3502/14, baza CBOIS, komentarz do art. 157 - Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex/el.2019). W rozpatrywanej sprawie wyrokiem z 4 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K.J.. Sąd nie miał obowiązku zawarcia w tym wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy, a Sąd rozstrzygnął o całości skargi, zatem brak było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. Tym samym, Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odmówił jego uzupełnienia. Należy również wyjaśnić, że wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie jest środkiem służącym kwestionowaniu rozstrzygnięcia, w razie braku akceptacji dla orzeczenia podjętego przez sąd stronie służą środki zaskarżenia. Jeżeli zatem skarżący nie zgadzał się z wyrokiem sądu o oddaleniu jego skargi, co wynika z treści wniosku jak i z zażalenia, to winien go zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej, o czym został z resztą pouczony (k. 40 akt sąd.), bowiem wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie sąd zawarł w tym orzeczeniu. Zatem zarzut "nieprawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego" (art. 141 § 4 p.p.s.a.) jest bezzasadny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo wobec tego uznał, że żądanie skarżącego o uzupełnienie wyroku poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia wykracza poza zakres określony w art. 157 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.