III SA/Gd 124/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (sprawozdawca) Asesor sądowy WSA Adam Osik Protokolant: Starszy sekretarz sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 stycznia 2026 r. nr WOP.7721.266.2025.MH w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kartuzach z dnia 3 grudnia 2025 r. nr PINB.5170.161.2022.2025.ZS.JC; 2. zasądza od Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego K. W. kwotę 680 ( sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

K. W. (dalej: "skarżący"), pismem z dnia 29 października 2025 r. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kartuzach (dalej: "PINB", organ I instancji) o udostępnienie w trybie informacji publicznej skanu ekspertyzy technicznej sporządzonej przez L. R. w sprawie prowadzonej pod numerem PINB.5170.161.2022.2025.ZS.JC. Pismem z dnia 6 listopada 2025 r. PINB, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "u.d.i.p.") wezwał skarżącego do wykazania, w terminie 14 dni, istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego. W piśmie z dnia 24 listopada 2025 r. skarżący zwrócił uwagę, że żądana informacja jest informacją prostą, a nie przetworzoną – dokument objęty wnioskiem to dokument pojedynczy, sporządzony na zlecenie organu i znajduje się w aktach postępowania administracyjnego. Skarżący domaga się kopii (skanu) istniejącej ekspertyzy, nie zaś udostępnienia całych akt czy też sporządzenia zestawień, porównań lub analiz. Z tej przyczyny art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie ma zastosowania w sprawie. Z ostrożności jedynie skarżący wskazał, że jest właścicielem Jeziora P., na którym od dnia 20 maja 2021 r. funkcjonuje łowisko wędkarskie prowadzone przez Polską Federację Wędkarstwa Karpiowego, będące miejscem o istotnym znaczeniu rekreacyjnym, środowiskowym i edukacyjnym, gdzie odbywają się ogólnopolskie zawody wędkarskie, organizowane są wydarzenia rodzinne i społeczne. Skarżący oraz organizatorzy korzystający z jeziora regularnie otrzymują sygnały o spływie zanieczyszczeń pochodzenia rolniczego z nieruchomości położonej przy ul. K. [...] w P., co skutkuje pogorszeniem jakości wód (zachodzą procesy eutrofizacji i degradacji ekosystemu). Postępowanie prowadzone przez PINB w sprawie samowoli budowlanej na nieruchomości położonej przy ul. K. [...] w P. dotyczy zatem nie tylko indywidualnych interesów stron postępowania, ale wprost oddziałuje na stan środowiska wodnego jeziora. Żądana ekspertyza techniczna stanowi dokument pozwalający ocenić, czy organ prawidłowo zidentyfikował zagrożenia wynikające z inwestycji oraz czy podjął adekwatne działania w celu ich wyeliminowania. Ujawnienie dokumentu umożliwi sprawowanie realnej kontroli nad sposobem wykonywania przez organ jego obowiązków w zakresie nadzoru budowlanego, ochrony ładu przestrzennego i bezpieczeństwa obiektów budowlanych. Decyzją z dnia 3 grudnia 2025 r. PINB, działając na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., odmówił udostępnienia informacji publicznej – kopii lub skanu ekspertyzy technicznej dotyczącej postępowania administracyjnego w przedmiocie uproszczonej legalizacji nr PINB.5170.161.2022.ZS obiektów budowlanych dwóch budynków obory oraz dwóch budynków inwentarsko-gospodarczych i wiaty na terenie działki nr [...] i [...] w P., gmina K. Organ I instancji uznał, że skarżący nie wykazał istnienia szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. Skarżący nie został uznany za stronę postępowania prowadzonego w przedmiocie uproszczonej legalizacji budynków posadowionych na działkach nr [...] i [...] w P. W ocenie PINB dostęp do akt tego postępowania w trybie informacji publicznej stanowi wykorzystanie prawa o dostępie do informacji publicznej do własnych celów, co jest niedopuszczalne. Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji, w którym podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 24 listopada 2025 r., że żądana informacja nie stanowi informacji przetworzonej, zatem nie wymaga wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "PWINB", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 80 ust 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 418) oraz 16 ust. 1 u.d.i.p., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że PINB prowadził postępowanie administracyjne w przedmiocie uproszczonej legalizacji w sprawie samowolnie zrealizowanej zabudowy zlokalizowanej na terenie działki nr [...] i nr [...] w P. i decyzją z dnia 12 lipca 2024 r. nr PINB.5170.161.22.2024.ZS dokonał jej legalizacji. Skarżący nie został uznany za stronę tego postępowania, którą był inwestor i właściciel obiektów. Na wniosek skarżącego z dnia 9 października 2024 r. PINB postanowieniem z dnia 25 marca 2025 r. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie uproszczonej legalizacji. Następnie decyzją z dnia 26 czerwca 2025 r. nr PINB.5170.161.2022.2025.ZS.JC odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia 12 lipca 2024 r. PWINB decyzją z dnia 20 października 2025 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, na którą skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Akta administracyjne sprawy, w tym ekspertyza objęta wnioskiem, zostały przesłane do sądu wraz z odpowiedzią na skargę. W czasie złożenia wniosku organ I instancji nie był w posiadaniu żądanej ekspertyzy. Organ odwoławczy podkreślił, że w toku postępowania wznowieniowego organ I instancji, na podstawie art. 10 i art. 73 k.p.a., zawiadomił skarżącego o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym dotyczącym zabudowy zlokalizowanej na terenie działek nr [...] i [...] w P. Skarżący zapoznał się z aktami sprawy i wniósł o wykonanie ich fotokopii. Pismem z dnia 20 maja 2025 r. m.in. wniósł uwagi do ekspertyzy technicznej. Skarżący był zatem w posiadaniu informacji, które umożliwiły mu zgłoszenie tego rodzaju uwag. W związku z kolejnymi wnioskami skarżącego o udostępnienie kopii akt sprawy PINB pismem z dnia 30 lipca 2025 r. powiadomił skarżącego, że nie jest on stroną postępowania dotyczącego uproszczonej legalizacji, zatem nie ma możliwości wykonania kopii akt sprawy. Organ odwoławczy zauważył, że skarżący pismem z dnia 22 lipca 2025r. zwrócił się o sporządzenie zanonimizowanych kopii wyszczególnionych stron dokumentów postępowania oraz kopii ekspertyzy technicznej L. R. Decyzją z dnia 29 sierpnia 2025 r. PINB odmówił udostępnienia informacji publicznej w ww. zakresie, gdyż skarżący nie wykazał interesu prawnego. PWINB decyzją z dnia 15 października 2025 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, na którą skarżący nie wniósł skargi do sądu. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy uznał, że działania skarżącego w rzeczywistości miały na celu wykorzystanie trybu ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia akt administracyjnych poza trybem przewidzianym w art. 73 i art. 74 k.p.a. Zarówno przedmiotowy wniosek z dnia 29 października 2025 r., jak i poprzedni z dnia 22 lipca 2025 r. dotyczy dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych i został złożony po tym, jak skarżący zapoznał się z aktami sprawy i zgłosił swoje uwagi. W ocenie organu odwoławczego wniosek ten należy uznać za wniosek o udostępnienie akt sprawy postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia lub zmiany decyzji PINB. Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku żądając uchylenia decyzji organów obu instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. Skarżący poniósł zarzut naruszenia: 1/ art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a oraz art. 16 ust. 1 u.d.i.p., poprzez błędne przyjęcie, że żądana ekspertyza techniczna sporządzona na potrzeby postępowania prowadzonego przez organ władzy publicznej i włączona do akt tej sprawy nie stanowi informacji publicznej podlegającej udostępnieniu w trybie u.d.i.p., oraz w konsekwencji odmowę jej udostępnienia, podczas gdy ekspertyza stanowi informację o sprawie publicznej, mieści się w ustawowej kategorii "opinii i ekspertyz" (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p.) i jako taka podlega udostępnieniu; 2/ art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że żądanie udostępnienia kopii lub skanu jednej, skonkretyzowanej ekspertyzy technicznej stanowi żądanie informacji przetworzonej i wymaga wykazania "szczególnie istotnego interesu publicznego", podczas gdy wniosek dotyczył udostępnienia istniejącego dokumentu (informacji prostej), niewymagającego wytwarzania nowej jakościowo informacji ani czynności analitycznych, a zatem przesłanka "szczególnie istotnego interesu publicznego" w ogóle nie znajduje zastosowania; 3/ art. 2 ust. 2 u.d.i.p., poprzez oparcie rozstrzygnięcia na przesłankach odnoszących się do statusu wnioskodawcy w postępowaniu administracyjnym, jego interesu prawnego albo celu, w jakim informacja ma być wykorzystana, w tym przez traktowanie wniosku jako próby uzyskania dostępu do akt sprawy właściwego dla stron postępowania, podczas gdy ustawa o dostępie do informacji publicznej expressis verbis zakazuje żądania od wnioskodawcy wykazania interesu prawnego lub faktycznego przy wykonywaniu prawa do informacji publicznej, a dostęp w trybie u.d.i.p. nie jest uzależniony od przymiotu strony w jakimkolwiek postępowaniu; 4. art. 5 ust. 1-2 u.d.i.p., poprzez odmowę udostępnienia informacji publicznej bez wskazania i wykazania, że zachodzi którakolwiek z ustawowych przesłanek ograniczenia prawa do informacji publicznej oraz bez rozważenia udostępnienia dokumentu w zakresie dopuszczalnym (np. po anonimizacji danych), podczas gdy jedynie ustawowe ograniczenia z art. 5 u.d.i.p. mogą uzasadniać odmowę; 5/ art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., poprzez niewyczerpujące wyjaśnienie stanu faktycznego i prawnego sprawy, pominięcie istotnych argumentów strony oraz sporządzenie uzasadnienia w sposób niepozwalający na efektywną kontrolę sądową, w tym poprzez przyjęcie ustaleń wewnętrznie niespójnych, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, podczas gdy organ był zobowiązany do wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy i przedstawienia uzasadnienia zawierającego jasne ustalenia oraz rozumowanie prowadzące do rozstrzygnięcia, pozwalające na jego weryfikację w toku kontroli instancyjnej i sądowej. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący podkreślił, że ekspertyza techniczna, o której udostępnienie wnosi, została wykorzystana w postępowaniu prowadzonym przez organ nadzoru budowlanego i pozostaje w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań publicznych oraz ze sposobem działania organu w sprawie dotyczącej ładu przestrzennego i bezpieczeństwa obiektów budowlanych. W konsekwencji jego treść stanowi informację o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. i co do zasady podlega udostępnieniu, o ile nie zachodzą ustawowe ograniczenia z art. 5 u.d.i.p. Powyższe znajduje dodatkowe potwierdzenie w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p., który obejmuje udostępnianiem m.in. dokumentację przebiegu i efektów kontroli, wystąpienia, stanowiska, wnioski, opinie jako elementy dokumentacji spraw publicznych. Skarżący nie podzielił stanowiska organów, że jego działania mają na celu uzyskanie dostępu do akt sprawy w sposób właściwy dla stron (art. 73 k.p.a.). Ustawa o dostępie do informacji publicznej ustanawia autonomiczny, powszechny tryb dostępu do informacji publicznej, niezależny od statusu wnioskodawcy w jakimkolwiek postępowaniu administracyjnym. Zdaniem skarżącego organ błędnie zakwalifikował żądanie udostępnienia ekspertyzy technicznej jako wniosek o informację przetworzoną, uzależniając jej udostępnienie od wykazania "szczególnie istotnego interesu publicznego". Informacja przetworzona, w rozumieniu utrwalonym w orzecznictwie, powstaje wówczas, gdy udostępnienie wymaga ponadstandardowego nakładu pracy, prowadzącego do wytworzenia jakościowo nowej informacji albo nowego zbioru informacji, którego podmiot zobowiązany dotychczas nie posiadał w takiej postaci. W realiach niniejszej sprawy przesłanki te nie występują: wniosek obejmuje jeden dokument, a jego udostępnienie sprowadza się do czynności technicznej (sporządzenie kopii/skanu). Sama czynność zeskanowania i przesłania dokumentu nie jest "przetworzeniem" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W odpowiedzi na skargę Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, w świetle § 2 powołanego przepisu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, mając na uwadze treść powyższych przepisów uznał, że skargę należy uwzględnić. Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "u.d.i.p."). Ustawa ta stanowi m.in., że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie (art. 1 ust. 1). Każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej". Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust.1 i 2). Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: 1) uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; 2) wglądu do dokumentów urzędowych; 3) dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (art. 3 ust. 1). Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady prawo do informacji publicznej oznacza uzyskanie takiej informacji, także informacji przetworzonej, przy czym ustawodawca zastrzegł, że informacja publiczna przetworzona powinna być udostępniona w sytuacji, gdy jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W przepisach u.d.i.p. pojęcie "informacji przetworzonej" nie zostało zdefiniowane. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przez informację przetworzoną należy rozumieć jakościowo nową informację, która nie istnieje w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Stworzenie informacji przetworzonej wiąże się z czynnościami, które wykraczają poza zwykłą działalność podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia. Dlatego nawet zbiór informacji prostych może być uznany za informację przetworzoną, gdy ich udostępnienie wiąże się z koniecznością wyboru, odnalezienia i anonimizacji. Jeśli utworzenie zbioru informacji prostych wymagałoby takiego nakładu środków i zaangażowania sił podmiotu zobowiązanego, które negatywnie wpływałoby na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego, a w szczególności, gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych żądanych przez wnioskodawcę, bądź wymaga odnalezienia i posegregowania wielu informacji prostych, to jest to informacja przetworzona (wyroki NSA: z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 3097/12, z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 977/11, z dnia 6 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1199/11, z dnia 17 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 416/12). W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o udostępnienie kopii (skanu) ekspertyzy technicznej sporządzonej na zlecenie organu przez inż. L. R. Wbrew twierdzeniom organów informacji objętej wnioskiem skarżącego nie sposób uznać za informację przetworzoną. Przypomnieć należy, że skarżący zwrócił się o udostępnienie mu jednego dokumentu (a nie zbioru dokumentów) w formie skanu. Nie budzi zatem żadnych wątpliwości Sądu, że jego wniosek dotyczył udostępnienia informacji prostej, a nie – jak błędnie przyjęły organy – informacji przetworzonej. Kwalifikacji tej nie zmienia ewentualna konieczność anonimizacji żądanego dokumentu. W tej kwestii rację należało przyznać skarżącemu. Skoro żądana informacja nie stanowi informacji przetworzonej, to organ wadliwie wezwał skarżącego do wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nie było zatem także podstaw do oceny, czy skarżący wykazał szczególną istotność jej udostępnienia, a dokonanie takiej oceny nie mogło stanowić podstawy do wydania decyzji odmownej, zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. tylko uzyskanie informacji przetworzonej wymaga wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego. Z tego względu decyzje organów są wadliwe, bowiem zostały oparte na błędnym założeniu, że żądana przez skarżącego informacja jest informacją przetworzoną. Niezależnie od powyższego należy zauważyć – na co zwracały też uwagę organy - że dokument, którego udostępnienia żąda skarżący w trybie informacji publicznej został sporządzony na potrzeby postępowania w sprawie uproszczonej legalizacji obiektów budowlanych, włączony do akt administracyjnych tego postępowania i stanowi ich część. Dostęp do niego – jak trafnie zwraca uwagę Pomorski WINB – regulowany jest przepisami k.p.a. (art. 73 k.p.a.). Jak stanowi art. 1 ust. 2 u.d.i.p., przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że przepisów u.d.i.p. nie stosuje się, jeżeli informacja publiczna dostępna jest w innym trybie. Dla przykładu, takim innym trybem, w rozumieniu art. 1 ust. 2 u.d.i.p., jest art. 73 k.p.a. regulujący udostępnianie akt sprawy stronie postępowania administracyjnego oraz regulujące kwestie dostępu do akt art. 156 § 1 k.p.k. czy art. 9 i art. 525 k.p.c. Jak zasadnie wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2021 r. III OSK 865/21, norma kolizyjna zawarta w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. wyłącza stosowanie jej przepisów zawsze w przypadku istnienia regulacji szczególnych o dostępie do informacji publicznych. Wskazany przepis należy rozumieć w ten sposób, że wyłącza on u.d.i.p. w zakresie, w jakim inna szczególna ustawa reguluje ten dostęp, a pozwala na jej stosowanie tam, gdzie ustawa szczególna nie reguluje kwestii dostępności do informacji publicznych. W takim przypadku organy zobowiązane były pisemnie poinformować wnioskodawcę o tej okoliczności, nie zaś odmawiać dostępu do informacji w drodze decyzji. Raz jeszcze podkreślić trzeba, że w sytuacji, gdy dostęp do żądanych informacji publicznych określają przepisy szczególne, o których mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., to nie mają zastosowania przepisy u.d.i.p., a przepisy szczególne. Nie ma przy tym znaczenia, że organ nie był w posiadaniu akt administracyjnych, gdyż w związku ze skargą wniesioną przez skarżącego do WSA w Gdańsku przekazał je sądowi. W konsekwencji powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 stycznia 2026 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w Kartuzach z dnia 3 grudnia 2025 r., o czym orzekł na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 135 p.p.s.a. (punkt 1. sentencji wyroku). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., zasądzając od Wojewody Pomorskiego na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w wysokości 680 zł (punkt 2. sentencji wyroku). Na wskazaną kwotę składa się uiszczony wpis od skargi (200 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł), ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 118). Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).