III SA/Gd 254/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.G. na działanie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Tczewie w przedmiocie przeprowadzenia posiedzenia komisji do spraw orzekania o niepełnosprawności z naruszeniem praw pacjenta postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 11 kwietnia 2026 r. K.G. wniósł skargę na działania Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Tczewie polegające na przeprowadzeniu w dniu 1 kwietnia 2026 r. posiedzenia składu orzekającego, które zebrało się w celu wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Skarżący wskazał, że brak zgody na obecność ojca podczas przeprowadzanego badania prowadził do naruszenia jego praw pacjenta oraz naruszył jego godność i dobra osobiste. Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Tczewie wskazał, że odpowiedzi na skargę na naruszenie praw pacjenta która wpłynęła do Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Tczewie w dniu 3 kwietnia 2026 r. udzielił pismem z dnia 13 kwietnia 2026 r. W piśmie tym organ wskazał, że Powiatowe Zespoły ds. Orzekania o Niepełnosprawności działają na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 44 z późn. zm.) oraz Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. (Dz. U. z 2021 r poz. 573 z późn. zm.) i ich postępowania nie dotyczy ustawa o prawach pacjenta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżący uczynił sposób przeprowadzenia w Powiatowym Zespole ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Tczewie posiedzenia składu orzekającego mającego wydać orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. We wniesionej skardze skarżący wyraził krytykę wobec sposobu przeprowadzonego badania, twierdząc, że naruszało ono jego prawa jako pacjenta. W kontekście wyżej przywołanych przepisów stwierdzić należy, że przedmiot złożonej skargi nie stanowi przejawu działania organu administracji publicznej, który podlega kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, a zatem nie mieści się w zakresie ich właściwości. Zaskarżone działania nie mogą być w szczególności uznane za czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Istota wniesionej do sądu skargi odpowiada instytucji skargi opartej na przepisie art. 227 k.p.a., której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Sposób i załatwienie takiej skargi następuje na podstawie art. 237 i art. 238 k.p.a. Postępowanie to nie kończy się wydaniem decyzji, postanowienia lub innego władczego aktu, podlegającego ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności, a przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania w sprawach skarg wnoszonych na podstawie przepisów Działu VIII k.p.a. Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił. skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.