III SAB/Gd 390/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. A. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tczewie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej N. A. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.

N. A., reprezentowana przez pełnomocnika procesowego adwokata A. T., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tczewie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Do skargi dołączono wierzytelny odpis pełnomocnictwa udzielonego w sprawie administracyjnej ze skargi N. A. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tczewie w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej zgodnie ze złożonym wnioskiem z dnia 7 października. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 listopada 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto zarządzeniem z tego samego dnia wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Zarządzenia powyższe doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 listopada 2024 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 15 akt), do rąk upoważnionego pracownika. Doręczenie to należy uznać za skutecznie dokonane w trybie art. 72 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism. W dniu 6 grudnia 2024 r. pełnomocnik skarżącej złożył pismo, do którego załączył pełnomocnictwo, w którym skarżąca udzieliła pełnomocnictwa adw. A. T. w sprawie administracyjnej ze skargi N. A. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tczewie w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej zgodnie ze złożonym wnioskiem z dnia 7 października. Wpis od skargi został uiszczony w dniu 5 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej jako: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym m.in. w art. 46 i art. 37 p.p.s.a. Do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z brzmienia art. 36 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnictwo w postępowaniu sądowoadministracyjnym może być: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądem administracyjnym, 2) do prowadzenia poszczególnych spraw, 3) do niektórych czynności w postępowaniu. Stwierdzić należy, że ani skarżąca, ani jej pełnomocnik w zakreślonym terminie, tj. do dnia 6 grudnia 2024 r., nie uczynili zadość wezwaniu sądu i nie nadesłali pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. Z załączonego do pisma z dnia 6 grudnia 2024 r. pełnomocnictwa nie wynika, aby miało ono charakter pełnomocnictwa do prowadzenia spraw lub konkretnej sprawy przed sądami administracyjnymi, czy też do dokonania niektórych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pełnomocnictwo dotyczy sprawy administracyjnej ze skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tczewie w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej zgodnie ze złożonym wnioskiem i nie zawiera w swej treści zapisu o reprezentowaniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. Skarga, poza skargą wnoszoną w trybie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, może być również skargą, o której mowa w art. 227-240 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 572). Wspomniana regulacja stwarza możliwość wnoszenia skarg w związku z zaniedbaniem lub nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszeniem praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłym lub biurokratycznym załatwianiem spraw. Innymi słowy, skarga na działanie organu administracji może być wniesiona również w trybie wskazanym w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego lub trybie określonym w przepisach szczególnych. Nie można zatem zakładać, że jeżeli tylko taki rodzaj pisma wskazano w pełnomocnictwie, to sąd administracyjny będzie w każdym wypadku adresatem pisma będącego "skargą" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 516/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji, gdy profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do występowania przed sądami administracyjnymi w imieniu skarżącego, Sąd nie ma obowiązku wzywać samego skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi (tak postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt II OZ 459/22). Skoro skarga została sporządzona, podpisana i wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, który wskazał w skardze, że zastępuje skarżącego, to Sąd - w świetle art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - prawidłowo wezwał pełnomocnika do przedłożenia pełnomocnictwa i nie jest zobowiązany z uwagi na nieusunięcie przez niego w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, do wzywania samego skarżącego do podpisania środka zaskarżenia. Wezwanie skarżącego do podpisania skargi osobiście prowadziłoby do uprzywilejowania stron korzystających z usług profesjonalnych pełnomocników względem stron, które z takiej możliwości nie korzystają. Posiadanie profesjonalnego pełnomocnika ma być dla strony korzyścią ze względu na posiadaną przez tego pełnomocnika wiedzę i doświadczenie zawodowe, a nie dlatego, że stwarza dla sądu dodatkowe obowiązki względem obowiązków wobec stron, które takiego pełnomocnika nie mają (por. postanowienia NSA z dnia 5 lipca 2022 r., sygn. akt II OZ 403/22, z dnia 23 maja 2017 r., II GZ 367/17 i z dnia 28 lipca 2021 r., II OZ 422/21). Sąd nie posiada kompetencji do uznania, że nieuzupełniony, istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu (por. postanowienia NSA: z 25 listopada 2010 r., I FSK 916/10; z 12 czerwca 2014 r., I FSK 426/14). Z powyższych względów Sądu uznał, że adwokat reprezentujący skarżącą nie był należycie umocowany do wniesienia w jej imieniu skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tczewie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zaś brak wykazania w sposób prawidłowy umocowania do wniesienia skargi powoduje, że skardze nie można nadać dalszego biegu z uwagi na niezachowanie wymogów formalnych skargi. Pełnomocnictwo powinno wyraźnie upoważniać do działania w sprawie przed sądem administracyjnym, zaś sąd nie może domniemywać zakresu udzielonego pełnomocnictwa. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów Sąd orzekł w punkcie drugim sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.