VIII SA/Wa 813/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Justyna Mazur, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Marlena Stolarczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 stycznia 2023 r. w Radomiu sprawy ze skargi P. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności wraz z odsetkami od niezapłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy oddala skargę.

Przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej jako: "organ", "ZUS") z dnia 22 sierpnia 2022r. Nr [...] o odmowie umorzenia należności P. W.(dalej jako: "skarżący", "strona") z tytułu składek za osoby ubezpieczonej będącej równocześnie płatnikiem tych składek w łącznej kwocie 9 660,28 złotych, na którą składają się: a) ubezpieczenia społeczne - za 11.2019 - 02.2020, 06.2020, 10.2020, 05.2021 - 03.2022 w łącznej kwocie 5 262,58 zł, w tym z tytułu: składek - 4 810,98 zł, odsetek - 408,00 zł, kosztów upomnienia - 43,60 zł; b) ubezpieczenie zdrowotne - za okres 02.2020, 06.2020, 10.2020, 06.2021 - 03.2022 w łącznej kwocie 4 240,45 zł, w tym z tytułu: składek - 4 062,45 zł, odsetek -146,00 zł, kosztów upomnienia - 32,00 zł; c) Fundusz Pracy - za okres 10.2019 - 12.2019 w kwocie 157,25 zł z tytułu składek. Jako podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia organ wskazał następujące przepisy prawa tj.: art. 83 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 28 ust. 2, 3, 3a i art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1009; dalej "u.s.u.s.") oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365; dalej "rozporządzenie"). Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie sprawy: Wnioskiem [...] czerwca 2022 r. skarżący zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z prośbą o umorzenie należności z tytułu nieopłaconych składek. Wskazał, że ma problemy finansowe i zdrowotne. W związku z przebytym wypadkiem jego leczenie trwało 4 lata, a obecnie jest w trakcie leczenia kontuzji pleców. Ponadto stwierdzono u niego [...], co zmusiło go do pojęcia leczenia rehabilitacyjnego. Skarżący podniósł, iż ze względu na opinię lekarza, aby nie obciążać organizmu, otworzył działalność związaną z produkcją filmów. Poinformował, że okres rozpoczęcia firmy powiązał się z trudną sytuacją na rynku związaną z epidemią COVID – 19 oraz, że wszystkie oszczędności przeznaczył na działalność. Podniósł także, iż aby ratować firmę rozszerzył działalność o usługi budowlane. Jednakże w styczniu 2022 r. ponownie nasiliła się kontuzja pleców i od tego momentu skarżący nie pracuje. W rezultacie zawiesił działalność. Skarżący wskazał także, iż obecnie opiera się tylko na pomocy najbliższych, a zysk uzyskany w 2021 roku nie był proporcjonalny do kosztów życia jakie ponosił przebywając w W.. Jednocześnie podkreślił, iż z początkiem roku opuścił wynajmowane mieszkanie w W. i obecnie mieszka u rodziców w P.. Wnioskodawca nadmienił, jego leczenie może potrwać rok, natomiast jeśli będzie potrzebna operacja to powrót do zarobkowania potrwa dłużej. Pierwszych przychodów spodziewa się w okresie od 3 do 6 miesięcy, co jest uzależnione od podjęcia współpracy z podwykonawcą. Ponadto wskazał, że obecnie nie posiada żadnych środków na uregulowanie należności oraz, że otrzymuje pomoc od rodziców w formie drobnych zaliczek 100,00 zł. Uzasadniając wskazaną na wstępie decyzję z [...] sierpnia 2022r., organ przytoczył brzmienie art. 24 ust. 2, art. 28 ust. 3 i ust. 3a u.s.u.s. oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia. Wyjaśnił, iż w stosunku do działalności skarżącego nie było prowadzone postępowanie upadłościowe ani likwidacyjne. W związku z tym przesłanki, o których mowa w art. 28 ust. 3 pkt 2, 4, 4b i 4c u.s.u.s., nie zachodzą w stosunku do zadłużenia skarżącego. Z przyczyn oczywistych, nie ma również zastosowania art. 28 ust. 3 pkt 1 u.s.u.s. Zadłużenie jest wyższe niż kwota kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, co oznacza, że przesłanka z art. 28 ust. 3 pkt 4a u.s.u.s. również nie ma zastosowania. Organ wyjaśnił, iż od [...] marca 2022 r. Dyrektor Oddziału ZUS w R. wdrożył postępowanie egzekucyjne. Podczas postępowania zastosowano środki egzekucyjne w postaci zajęcia rachunku bankowego [...] oraz [...]S.A. Podjęte działania nie doprowadziły do wyegzekwowania należności, jednak postępowanie egzekucyjne nie zostało zakończone. W związku z tym, nie można jednoznacznie stwierdzić, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. Ponadto Naczelnik Urzędu Skarbowego lub Komornik Sądowy nie stwierdził braku majątku, z którego można prowadzić egzekucję. Nie można zatem stwierdzić, aby okoliczności, o których mowa w art. 28 ust. 3 pkt 3, 5 lub 6 u.s.u.s., zaistniały w przypadku skarżącego. Z tych powodów nie zachodzą przesłanki pozwalające na stwierdzenie całkowitej nieściągalności należności z tytułu składek. Uniemożliwia to pozytywne rozstrzygnięcie wniosku na podstawie art. 28 ust. 3 us.u.s. Odnosząc się z kolei do regulacji § 3 ust. 1 rozporządzenia, ZUS uznał, że przedstawiona przez skarżącego sytuacja finansowa jest trudna, jednakże nie ma charakteru trwałego. Pomimo wskazanych problemów finansowych i zdrowotnych działalność gospodarcza nie została zlikwidowana, tylko zawieszona i może w przyszłości stanowić źródło dochodu. Jednocześnie zauważył, iż okoliczność trudnej sytuacji materialnej nie oznacza automatycznie konieczności umorzenia należności z tytułu składek. Istotna jest bowiem analiza całokształtu okoliczności sprawy, a w szczególności możliwości uzyskiwania dochodów pozwalających na spłatę zadłużenia. Organ zauważył, iż skarżący jest w wieku aktywności zawodowej. A zatem umorzenie należności naruszałoby interes publiczny poprzez przyznanie nieuzasadnionej preferencji osobie zobowiązanej względem innych podmiotów gospodarczych, które ponosiły ciążące na nich obowiązki wynikające z ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Z kolei odnosząc się do przedstawionych problemów zdrowotnych, ZUS podniósł, że skarżący nie przedstawił dowodu (np. orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy lub znacznym stopniu niepełnosprawności) potwierdzającego trwałe i całkowite wykluczenie z rynku pracy ze względu na stan zdrowia. Podkreślił, że stan zdrowia lub fakt pozostawania w stałym leczeniu z powodu przewlekłych schorzeń nie jest samoistną przesłaną do umorzenia należności w oparciu o obowiązujące przepisy, gdyż przewlekła choroba zobowiązanego lub konieczność sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny może stanowić przesłankę umorzenia należności z tytułu składek tylko wtedy, gdy pozbawia zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu uniemożliwiającego opłacenie należności. W konsekwencji organ uznał, iż aktualna sytuacja nie jest przesłanką do umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek w oparciu o omawiane przepisy prawa (§ 3 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia). Odnosząc się zaś do sytuacji pandemicznej w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, organ wskazał, iż od 1 kwietnia 2020 r. weszły w życie regulacje, które składają się na Tarczę Antykryzysową. Wśród rozwiązań, które mają zapobiegać skutkom epidemii koronawirusa w Polsce, jest wsparcie realizowane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Wyjaśnił, iż skarżący skorzystał z pomocy Państwa w tym zakresie, gdyż: ZUS zwolnił skarżącego z obowiązku opłacenia składek za poszczególne miesiące (dwunastokrotnie) oraz przyznał mu świadczenie postojowe w kwocie po 2 080,00 zł (sześciokrotnie). Ponadto Starosta Powiatu [...] udzielił skarżącemu wsparcia finansowego w postaci pożyczki w kwocie po 5 000,00 zł (pięciokrotnie). Dalej organ zauważył, iż okoliczności związane z pandemią mogłyby stanowić przesłankę umorzenia należności z tytułu składek tylko wtedy, gdy doprowadziłyby do likwidacji przedsiębiorstwa, a co za tym idzie do utraty jedynego źródła zarobkowania. W omawianej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca. Od 1 kwietnia 2022 r. skarżący zawiesił działalność, lecz nadal posiada status przedsiębiorcy. W świetle powyższego, oceniając zasadność umorzenia należności w kontekście art. 28 ust. 3a u.s.u.s. w związku z § 3 rozporządzenia ZUS stwierdził, że zgromadzone w aktach sprawy dokumenty nie potwierdzają istnienia przesłanki umorzenia należności pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Konkludując organ uznał, iż w niniejszej sprawie odmówił uwzględnienia wniosku strony przedkładając interes społeczny jako nadrzędny. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (pismo z dnia [...] sierpnia 2022r.) skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy przez sąd, powołując się na powody zdrowotne i osobiste. Skarżący zarzucił, że organ rentowy nie wziął pod uwagę jego stanu zdrowia, jak i nie powołał go przed komisję lekarską. Do przedmiotowej skargi skarżący dołączył oświadczenie z dnia [...].09.2022 r. wraz z kartą informacyjną leczenia szpitalnego ze Szpitala [...] sp. z o. o. w W. - powołując się na pogorszenie stanu zdrowia. W odpowiedzi na skargę ZUS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Organ wydając zaskarżoną decyzję i odmawiając skarżącemu, jako osobie ubezpieczonej będącej równocześnie płatnikiem, umorzenia należności z tytułu zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy, w kwotach wskazanych w treści zaskarżonej decyzji, nie naruszył prawa. Decyzję swoją oparł na ustalonych w sposób dokładny okolicznościach dotyczących sytuacji majątkowej, zdrowotnej i osobistej dłużnika, Sytuacje te powiązał z przesłankami umorzenia określonymi w art. 28 ust.1, 2 3a i 3b u.s.u.s. Umorzenie należności ZUS z tytułu składek może nastąpić jedynie w wypadku spełnienia określonych w ustawie przesłanek. Art. 28 ust. 1 u.s.u.s. przewiduje kompetencję ZUS do umarzania należności z tytułu składek w przypadkach określonych ust. 2-4 tego przepisu. Natomiast ust. 2 i 3 definiują przypadki tzw. "całkowitej nieściągalności". Wyliczenie zawarte w powyższym przepisie jest wyczerpujące. Sytuacja osobista, życiowa i majątkowa dłużnika nie ma zatem znaczenia przy ich zastosowaniu. Z kolei art. 28 ust. 3a u.s.u.s. dopuszcza możliwość umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w uzasadnionych przypadkach, pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Przesłanki umorzenia należności w oparciu o przepis art. 28 ust. 3a u.s.u.s. określone zostały w § 3 ust. 1 pkt 1 do 3 rozporządzenia jako okoliczności związane z wykazaniem przez zobowiązanego, że ze względu na stan majątkowy, sytuację rodzinną oraz zdrowotną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla niego i jego rodziny. Dotyczy to m.in. sytuacji, gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiało zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych, przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności. Rozstrzygnięcie w sprawie o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne przybiera formę decyzji (art. 83 ust. 1 pkt 3 u.s.u.s.), stąd też postępowanie poprzedzające jej wydanie jest postępowaniem administracyjnym, prowadzonym w oparciu o przepisy k.p.a. Z art. 28 ust. 3b u.s.u.s wynika, że dla oceny, czy przypadek jest uzasadniony należy brać pod uwagę z jednej strony ważny interes osoby zobowiązanej do opłacenia należności z tytułu składek, a z drugiej strony stan finansów ubezpieczeń społecznych. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego dokonał niesprzecznych z nim ustaleń faktycznych i wskazał, co prawda, na trudną sytuację finansową skarżącego, jednakże nie mającą charakteru trwałego, co wiąże się z brakiem likwidacji tylko z zawieszeniem działalności gospodarczej, która w przyszłości może stanowić źródło dochodu skarżącego. Ponadto, co podniósł sam skarżący, poprawy sytuacji finansowej spodziewa się on w związku z możliwością podjęcia współpracy z podwykonawcą i uzyskaniem pierwszych przychodów w okresie do 6 miesięcy. Organ wskazał także na stan majątkowy i problemy zdrowotne skarżącego. Wywiódł m.in., iż uniemożliwiają one skarżącemu podjęcia zatrudnienia, jak i zostały potwierdzone dowodem, który wskazywałby na trwałą i całkowitą niezdolność do pracy ze względu na stan zdrowia. Ustalenia te oparł na przedstawionych przez skarżącego dowodach, co jest zgodne charakterem tego typu postępowań, kiedy to dłużnik musi wykazać swoją sytuację materialną i osobistą tak, by spełnione zostały przesłanki z art. 28 ust.1 i 2 usus lub 3a u.s.u.s. W odniesieniu do kontroli rozstrzygnięcia dotyczącego właściwego zbadania i oceny przesłanek umorzenia należności z powodu całkowitej nieściągalności należności z tytułu składek, Sąd stwierdza, że ZUS prawidłowo ocenił sytuację skarżącego z uwzględnieniem przepisu art. 28 ust.3 i 3a u.s.u.s. Organ prawidłowo w pierwszej kolejności odniósł się do przesłanki umorzenia zaległych składek określonej w art. 28 ust. 2 usus, którą jest całkowita nieściągalność należności z tytułu składek. Przesłanka ta egzemplifikowana w poszczególnych punktach przepisu art. 28 ust.3 u.s.u.s. została przez organ ZUS w dokładny sposób przeanalizowana na tle dokonanych ustaleń faktycznych. Organ odniósł się do wszystkich 8 okoliczności przewidzianych przez ten przepis i wskazał, że nie zaistniała całkowita nieściągalność zaległych składek w rozumieniu poszczególnych sytuacji przewidzianych przez przepis art. 28 ust. 3 u.s.u.s. Stanowisko to nie zostało przez skarżącego skutecznie podważone. Sąd nie dostrzega w tym zakresie naruszenia prawa. Organ wykazał dlaczego przyjął brak przesłanki całkowitej nieściągalności składek . Organ odniósł się także do drugiej możliwości umorzenia należności wskazanej w przepisie art. 28 ust. 3a u.s.u.s. dopuszczającej możliwość umorzenia zaległych składek także w sytuacji, gdy nie zaistniała całkowita nieściągalność w rozumieniu art. 28 ust. 2 i 3 u.s.u.s. Przepis ten stanowi mianowicie, że składki mogą być umarzane także w sytuacji, gdy nie dochodzi do całkowitej nieściągalności "w uzasadnionych przypadkach". Jednocześnie przepis art. 28 ust. 3b zawiera delegację ustawową dla właściwego ministra do wydania rozporządzenia określającego przypadki, kiedy umorzenie takie może nastąpić. Jednocześnie w przepisie tym stwierdzono, że musi to określić biorąc pod uwagę ważny interes osoby zobowiązanej do opłacenia należności z tytułu składek oraz stan finansów ubezpieczeń społecznych. W wykonaniu delegacji ustawowej Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej wydał Rozporządzenie z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U.2003.141.1365 ), w którym określono przesłanki umorzenia zaległości. W § 3 ust.1 Minister wskazał, że zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny. Jednocześnie przykładowo wykazano sytuacje, gdy taka możliwość występuje: 1) gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych; 2) poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności; 3) przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności. Przechodząc do analizy poszczególnych sytuacji określonych w rozporządzeniu należało podzielić pogląd organu, że aktualna sytuacja skarżącego nie jest przesłanką do umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek w oparciu § 3 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia. Jak słusznie zauważył ZUS, stan zdrowia lub fakt pozostawania w stałym leczeniu z powodu przewlekłych schorzeń (skarżący wskazywał na problemy zdrowotne związane z kontuzją stawu skokowego oraz [...]) nie jest samoistną przesłaną do umorzenia należności w oparciu o obowiązujące przepisy. Należy zauważyć, iż przewlekła choroba zobowiązanego lub konieczność sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny może stanowić przesłankę umorzenia należności z tytułu składek tylko wtedy, gdy pozbawia zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu uniemożliwiającego opłacenie należności. Tymczasem skarżący prognozuje w najbliższym czasie poprawę swojej sytuacji finansowej ze względu na możliwość podjęcia współpracy. Jednocześnie nie podjął starań zmierzających do uzyskania dowodu np. orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, który wskazywałby na trwałą i całkowitą niezdolność do pracy ze względu na stan zdrowia, co mogłoby uzasadniać umorzenie zaległości. Na tym tle Sąd podzielił stanowisko wyrażone w spornej decyzji. Jeżeli chodzi o kwestię stanu zdrowia skarżącego, to nie ulega wątpliwości, że nie przedstawiono dokumentu wykluczającego możliwości zarobkowe, zaś wskazywane trudności zdrowotne nie są równoznaczne z definitywnym brakiem możliwości uzyskiwania dochodu. Z kolei jeżeli chodzi o sytuację materialną skarżącego, to jakkolwiek jest ona złożona, to jednak trafnie wskazał organ, nie potwierdza braku możliwości regulowania zobowiązania, zwłaszcza wobec perspektywy jej poprawy. Ponadto, jak zauważył organ, sytuacja jego nie jest jednak na tyle zła, by korzystał z form pomocy społecznej. W kontrolowanej sprawie, niezwykle istotnym jest również fakt, iż skarżący, w związku z sytuacja związaną z pandemią wywołaną zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, wielokrotnie korzystał z pomocy Państwa uzyskując pomoc finansową, które miała zapobiegać skutkom epidemii koronawirusa w Polsce. A mianowicie uzyskał wsparcie realizowane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych postaci zwolnienia z obowiązku opłacenia składek za poszczególne miesiące (dwunastokrotnie), jak i przyznania świadczenia postojowego w kwocie po 2 080,00 zł (sześciokrotnie). Ponadto Starosta Powiatu [...] udzielił skarżącemu wsparcia finansowego w postaci pożyczki w kwocie po 5 000,00 zł (pięciokrotnie). Organ dokonując w tym zakresie ustaleń nie naruszył prawa odmawiając przyjęcia, że zaistniała przesłanka uzasadniająca umorzenie należności w ramach uznania administracyjnego. Dodać do powyższych rozważań jeszcze należy, że decyzja umorzeniowa podejmowana jest w ramach uznania administracyjnego, gdzie organ posiada pewną swobodę decyzji i opierając się na rzetelnie ustalonym stanie faktycznym oraz wyciągając z niego prawidłowe wnioski co do zaistnienia przesłanek umorzenia jak także uzasadniając decyzję odmowną w sytuacji spełnienia przesłanek umorzenia, ma prawo do wydania decyzji odmownej nawet w sytuacji, gdy przesłanki umorzenia w postaci ważnego interesu ubezpieczonego i stan finansów ubezpieczeń społecznych za umorzeniem by przemawiały. W przedmiotowej sprawie organ w sposób szczegółowy przeanalizował sytuację skarżącego i zasadnie uznał, że podjęcie decyzji o umorzeniu należności na tym etapie postępowania byłoby przedwczesne. Sąd zauważy, iż sytuacja skarżącego uzasadnia raczej ubieganie się o rozłożenie należności na raty, aniżeli jej całkowite umorzenie, tj. odstąpienie od egzekucji całości zaległości na rzecz regularnej, a zarazem mniej dolegliwej formy spłaty należności, bo rozłożonej w czasie i dostosowanej wysokością obciążenia do możliwości finansowych strony. Mając na względzie powyższe, Sąd uznał za trafną ocenę organu, że akta sprawy nie potwierdzają, by przesłanki umorzenia długu zostały spełnione, zaś skarżący ich nie wykazał. Z kolei złożona skarga ww. oceny również nie podważa. Jednocześnie Sąd zauważa, iż zmiana sytuacji skarżącego i wystąpienie nowych okoliczności, może stanowić podstawę do wystąpienia z ponownym wnioskiem o umorzenie przedmiotowych należności, i to nawet w sytuacji, gdy pierwotnie wydana w tym przedmiocie decyzja, była decyzją negatywną dla strony. Rozstrzygnięciom tym nie towarzyszy bowiem walor res iudicata, co oznacza możliwość wielokrotnego występowania z wnioskiem i skutkuje obowiązkiem jego rozpatrzenia przez organ administracji z uwzględnieniem aktualnej sytuacji zobowiązanego (materialnej, zdrowotnej, rodzinnej). W tych okolicznościach skarga okazała się niezasadna i Sąd oddalił ją w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022r. poz. 329).