I SA/Bd 521/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.C. Sp. z o.o. w G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 sierpnia 2025 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.304.2025.3.KW w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne

Skarżąca Spółka wniosła skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 sierpnia 2025 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.304.2025.3.KW w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Przy piśmie z dnia 23 września 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej poinformował, że działając na podstawie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w dniu 17 września 2025 r.: 1) uwzględnił skargę Spółki w całości na interpretację indywidualną z dnia 12 sierpnia 2025 r. znak 0114-KDIP2 1.4010.304.2025.3.KW, 2) stwierdził, że w sprawie wydania dla Spółki tej interpretacji nie doszło do działania bez podstawy prawnej ani do rażącego naruszenia prawa, oraz 3) zmienił z urzędu zaskarżoną interpretację - uznając stanowisko przedstawione przez Spółkę we wniosku z dnia 2 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej za prawidłowe. W związku z powyższym organ wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Użyty w tym przepisie zwrot "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy, postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2017 r., II OSK 2798/15). Wśród "innych przyczyn", o których mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wymienia się takie okoliczności, jak: pozbawienie bytu prawnego zaskarżonej decyzji w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności), skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenie jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2014 r., II GSK 376/14; por. T. Woś, (w:) H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2016, Komentarz do art. 161). Zgodnie art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Stosownie natomiast do art. 14e § 1a pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może z urzędu zmienić interpretację indywidualną w wyniku uwzględnienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W świetle powyższego stwierdzić należy, że zmiana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., interpretacji indywidualnej w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych spowodowało, że niemożliwe jest prowadzenie postępowania w sprawie, gdyż przestał istnieć przedmiot tego postępowania. Stało się ono bezprzedmiotowe wskutek zmiany zaskarżonej interpretacji indywidualne, poprzez uwzględnienie w całości zarzutów zawartych w skardze oraz stanowiska Spółki przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji. W takiej sytuacji wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany umorzyć postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2008 r., I FSK 1189/08; postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2012 r., I FZ 503/11; postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., II GSK 2367/13; postanowienie WSA w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2023 r., I SA/Łd 297/23). W konsekwencji, brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej interpretacji indywidualnej, o co wnosiła strona w skardze. Jednocześnie Sąd zauważa, że prawomocność materialna postanowienia wydanego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zostaje wzruszona wskutek prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę na zmienioną (autokontrolną) interpretację. W rezultacie uchylenie interpretacji autokontrolnej oznacza, że postępowanie z pierwotnej skargi nie jest już bezprzedmiotowe i toczy się według zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., II GSK 2367/13 oraz wskazane tam orzecznictwo sądowe oraz literatura). Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.