III OSK 1561/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.J. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2026 r., sygn. akt III OSK 1561/25 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów oraz oddaleniu wniosku o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej M.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SAB/Wa 65/24 w sprawie ze skargi M.J. na bezczynność Prezesa Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 11 stycznia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z 27 marca 2026 r. sygn. akt III OSK 1561/25 Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 22 § 1 i 2 w zw. z art. 193 oraz 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143) zwanej dalej "p.p.s.a." oddalił wniosek o wyłączenie sędziów (pkt 1) oraz oddalił wniosek o zawieszenie postępowania (pkt 2). Pismem z 21 kwietnia 2026 r. skarżący wskazał "w odpowiedzi na pismo z 20 kwietnia 2026 r. stanowiące informacje pozaprocesową", że art. 194 § 1 p.p.s.a. zawiera zwrot "a ponadto", co należy odczytywać w ten sposób, iż możliwością zaskarżenia do NSA objęte są również postanowienia NSA w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego. Odmienna argumentacja prowadziłaby do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania sądowego wyrażonej w art. 176 Konstytucji RP. Ponadto skarżący powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 16 kwietnia 2026 r. sygn. akt K 8/26 podniósł, że wybór sędziów do składu Krajowej Rady Sądownictwa został dokonany w sposób niezgodny z prawem, a tym samym wszelkie czynności podjęte z udziałem lub na wniosek organu są także nielegalne. W związku z powyższym skarżący domaga się ponownego rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów na podstawie art. 272 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie nie zostało do skarżącego przez NSA skierowane żadne pismo datowane na 20 kwietnia 2026 r. Odpis postanowienia z 27 marca 2026 r., w którym rozpoznano wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów został mu doręczony 27 marca 2026 r. (k. 475) za pośrednictwem platformy e-PUAP. Natomiast zważywszy na cel złożonego pisma z 21 kwietnia 2026 r. w postaci "domagania się rozpoznania zażalenia" i "ponownego rozpoznania wniosku wyłączenie osoby powołanej na urząd na wniosek nielegalnie powołanej KRS" od rozpoznania sprawy oraz w związku z podniesioną w nim argumentacją, należy przyjąć, że pismo to stanowi zażalenie na postanowienie NSA z 27 marca 2026 r. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione enumeratywnie w punktach od 1 do 10 tego przepisu. Wbrew twierdzeniom skarżącego, przepis ten nie wskazuje na możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie wynika to również z konstrukcji tego przepisu. W szczególności użycie przecinka we fragmencie tej normy prawnej – "postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto" - nie oznacza, że zażalenie przysługuje na postanowienia wymienione enumeratywnie w punktach od 1 do 10 tego przepisu, niezależnie od tego, czy zostały wydane przez wojewódzki sąd administracyjny czy Naczelny Sąd Administracyjny. Stanowisko skarżącego należy uznać za nadinterpretację art. 194 § 1 p.p.s.a., która stoi w sprzeczności z zasadą ostateczności orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie NSA z 3 marca 2026 r., sygn. akt III OSK 742/25, CBOSA). Irrelewantne dla sposobu rozstrzygnięcia niniejszego postępowania wpadkowego pozostają zarzuty i argumenty podniesione w zażaleniu. Z uwagi bowiem na brak prawnej dopuszczalności wniesienia środka zaskarżenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest możliwości poddania tego rozstrzygnięcia kontroli co do podniesionych okoliczności jako podstaw wyłączenia sędziego. Niezależnie od powyższego, zauważyć należy, że przepis art. 270 p.p.s.a., stanowiący podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, nie obejmuje możliwości wznowienia postępowania incydentalnego - wpadkowego, to jest zakończonego prawomocnym postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej, a takim niewątpliwie jest postanowienie wydane na skutek wniosku strony o wyłączenie sędziego w danej sprawie. W związku z powyższym, należy uznać, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie z 21 kwietnia 2026 r. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 marca 2026 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. i w zw. z art. 168 § 1 p.p.s.a. odrzucił zażalenie.