III SA/Kr 1092/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 września 2025 r. sprawy ze skargi A. R. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 czerwca 2025 r. nr 180000.71.376987.2025 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę.

A. R., zwany dalej skarżącym, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 czerwca 2025 r. nr 180000.71.376987.2025 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, gdyż skarga została wniesiona na postanowienie organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej jako: P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Jedną z podstawowych przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest więc uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli w danym postępowaniu służyły one stronie. Oznacza to, że w przypadku, w którym przedmiotem kontroli sądu ma być postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, niezbędne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy postanowienie to jest ostateczne w toku instancji, w tym czy zostało ono wydane na skutek wniesionego od niego zażalenia. Jednocześnie w myśl art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż określone w pkt 1-5a tego paragrafu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje m.in. przypadki, gdy w danej sprawie nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1913/09, LEX nr 586993). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący uczynił przedmiotem swojej skargi postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 czerwca 2025 r. wydane w pierwszej instancji, od którego zgodnie z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r., poz. 132) w zw. z art. 83c ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2025 r., poz. 350) przysługuje zażalenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie. Przedmiotowe postanowienie zawierało w tym zakresie stosowne pouczenie. W niniejszej sprawie skarżący na powyższe postanowienie nie wniósł zażalenia do organu odwoławczego, a skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga jest więc niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. i jako taka podlega odrzuceniu wobec niewyczerpania przez skarżącego przysługującego mu środka zaskarżenia w postaci wskazanego zażalenia do organu wyższej stopnia w administracyjnym toku instancji. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) orzekł, jak w sentencji postanowienia.